PRAEFATIO.
XIV
reuera  tamen  iurisprudentiae  magis  per  id  nocent; ¬
  quam  vtilitatem  adferunt  rabulisque  occasionem ¬
  suppeditant,  proferendi  a,
quae  funt  contorta  ac  vana.  Ac  si  quoque  vtiha ¬
  forsan  sunt,  quae  hanc  in  rem  tradunt,  nullo
moto  in  libello  iure  locum  sibi  vindicant,  qui
ad  disputandum  luuenibus  inseruire  debeat
eamdemque  ob  caussam  omnes  illas  quaestiones, ¬
  propterea  quod  non  lunt  controuerlae,
silentio  praetermisi.  Quumque  tandem  earum
saltem  rationem  habere  volui,  de  quibus  recentiores ¬
  iurisconfulti  litigarunt:  non  potuit
quidem  fieri,  quin  eas  quoque  tangerein,  quae
antiquiore  aeque  ac  recentiore  aetate  fuerunt
controuersae  vel  sultim  medio  tempore  exstiterunt ¬
  litigiosae,  eas  autem  controuersias,  quas
antiquiores  iurisconsulti,  qui  ante  lustinianum
floruerunt  ar  in  his  potissimum,  celeberrimae
illae  iurisconsultorum,  Capitonis  ac  Labeonis
sectae  disceptarunt,  vbi  sedatae  lunt  ab  erciscundis: ¬
  a  lustiniano;  siue  potius  seius  administro, ¬
  Triboniano,  aut  ab  alio,  neque  à  recentioribus ¬
  suscitatae,  milsas  feci.
Etsi  per  id  accidit,  vt  multas  quaestiones,
quas  alii  scriptores  iuris  controuersi  tradunt,
hoc  in  libello  frustra  quaeras;  tanto  maiore  tamen ¬
  cura  operam  dedi,  vt  omnia  illa  capita
juris  ciuilis  colligerem,  de  quibus  recentiores
jurisperiti  litigarunt  ac  praesertim  ea  quoque
indicarem,  quae  ab  auctoribus  modo  memoratis ¬
  silentio  sunt  praetermissa  vel  ideo  tangi
haud  potuerunt,  quod  ipsorum  aetate  nondum
nata