76  LIBER  I.  SECT.  II.  CAP.  III.  M.  I.
§.  10.
Quae  vero  a  nonnullis’)  traduntur,  differentiae ¬
  inter  Schriftsassos  atque  Amtsassos  respectu
inuestiturae,  seruitiorum,  et  iurisdictionis  ipsis  in  fundis ¬
  suis  competentis,  eae  omnes  spuriae  sunt.
Alia,  quae  olim  intuitu  cautionis  pro  reconuentione ¬
  et  expensis  inter  vtramque  classem  intercesserat, ¬
  iure  nouo  sublata  est  *).
1)  V.  g.  a  SCHAVMBVRGIO  in  Einleit.  zum  Sächsischen
Rechte,  P.  I.  Exercit.  VIII.  §.  4.  sq.  quem  correxit
doctissimus  auctor  notarum,  recentioribus  huius  libri
editionibus  adiectarum.
2)  Ord.  Proc.  Sax.  Tit.  XIII.  §.  1.
§.  11.
b)  Alterum  praecipuum  ius  omnium  praediorum ¬
  equestrium  posiessorum  est  immunitas  a
tributis  realibus  publicis  (Steuerfreyheit)*),  ob  obligationem ¬
  ad  seruitia  equestria  (Ritterdienste,  Ritterpferde), ¬
  in  quorum  locum  hodie  certa  praestatio ¬
  pecuniaria  (Ritterpferdsgelder)  plerumque  subrogata ¬
  2),  antiquo  et  communi  Germaniae  more
illis  ex  regula  competens,  quae  ob  pacta  aut  praescriptam ¬
  obseruantiam  in  nonnullis  praeduis  nobilibus, ¬
  inde  beschockte  Lehne  dictis,  exceptionem  patitur*), ¬
  et  neque  ad  alia  eorum  praedia,  ne  adcessoria ¬
  (Beystücken)  quidem,  seruitiis  s.  oneribus
equestribus  haud  obnoxia3),  neque  ad  rusticos
praediorum  nobilium  trahenda  est  °).  Solet  tamen ¬
  in  comitiis  subsidium  honorarium  (PraesentGeld, ¬
  Donativ-Geld)  principi  :b  ordine  equestri
decerni  ’),  de  quo  nota:  a)  Summam  semel  promissam ¬
  integram,  rata  calamitosorum  residua,
(quippe  a  toto  circulo,  ad  quem  ea  pertinet,  simul
ferenda),  aut  mercede  nuntiorum  (Bothenlohn)
vel  receptionis  (Einnehmergebühren),  aliisue  sumtibus ¬