5
(1) L. 23 D de R. C. 12. 1.
Si eum servum, qui tibi legatus sit, quasi mihi legatum
possederim et vendiderim, mortuo eo posse te mihi pretium condicere, ¬
lulianus ait, quasi ex re tua locupletior factus sim.
In dieser Stelle ist von einem Pulativtitel die Rede.
Der Besitzer glaubt, dass ihm vermacht sei, während in der
That das Vermächtniss einem Andern gegeben ist.
(2) L. 49 D. de neg. gest. 3. 5.
Si rem, quam servus venditus subripuisset a me venditore,
emtor vendiderit, eaque in rerum natura esse desierit, de pretio
negotiorum gestorum actio mihi danda sit, ut dari deberet, si
negotium, quod tuum esse existimares, cum esset meum, ges8288e8. ¬
Ebenfalls Putativtitel. Der Käufer eines Sclaven hat
mit demselben eine Sache in Besitz bekommen, von welcher
er glaubt, dass sie zu dem (mit gekauften) Peculium des
Sclaven gehöre, während der Sclave sie seinem Herrn entwendet -
hat.
(3) L. 30 pr. D. de A. E. V. 19. 1.
Servus, quem de me cum peculio emisti, priusquam tibi
traderetur, furtum mihi fecit. ... Si nummos, quos servus iste
mihi subripuerat, tu ignorans furtivos esse quasi peculiares ademeris ¬
et consumpseris, condictio mihi eo nomine adversus te
competet, quasi res mea ad te sine sausa pervenerit.
Der gleiche Fall, wie in der vorigen Stelle, nur dass hier
der Besitzer sich nicht durch Verkauf, sondern durch Verzehren
des von dem Sclaven dem Herrn Entwendeten bereichert.
(4) L. 18 pr. de R. C. 12. 1.
Si ego pecuniam tibi quasi donaturus dedero, tu quasi
mutuam accipias . . puto magis . . nummos accipientis non
fieri, cum alia opinione acceperit.. Aber: si eos consumpserit ...
condictione tenetur.
Putativtitel. Der Verfasser der Stelle sieht als Titel
nicht die Tradition als solche an, sondern die Tradition mit
ihrer causa, Schenkung — Darlehnsgabe. Wegen Mangels des
Consenses ist weder Schenkung noch Darlehnsgabe zu Stande
gekommen.
§ 2.