LEB.  I.  DE  ARGUMENTI  ORDINE.
50
soletis  inveniamus,  quis  est,  quin  videat,  summa
cura  ac  diligentia  auctores  omnia  inveterata  expunxisse. ¬

Nec  consentio  cum  Hugone,  vel  quis  alius
dixerit,  in  hoc  loco  multa  confusa  esse;  qui  quum
nullum  discrimen  inter  jus  et  judicium  priori  sensu
mansisse  verius  dicat,  id  censet,  omnia  judicia,
extraordinariis  veterum  cognitionibus  similia,  jam
a  magistratibus  discernenda  fuisse;  quod  certe  negandum ¬
  est.  Qui  praeterea  existimat,  hoc  loco  tantum -
  de  officio  Praetoris  dictum  esse,  nec  tamen  perperam ¬
  a  compilatoribus  admixtum  de  judicio  ob  id
ipsum,  quod  omne  discrimen  inter  jus  et  judicium
evanuerit  13
Quo  ipso  res  satis  explicata  non
videtur;  neque  ulla  est  confusio,  quantum  equidem
video  14)
*2)  Ea  de  re  haec  disputat  Benfejus  in  commentatione  de
fundamentis  Digestorum  ordinis  pag.  11:  Intelligi  licet,
libro  secundo  ea  praecipue  proponi,  quae  ad  Praetoris  officium -
  jure  antiquo  pertinuerunt.  Sed  materiae  de  in  jus
vocando  multa  admixta  sunt  ex  doctrina,  quomodo  quis
judicio  sistatur.  Hujus  rei  causam  celeberrimus  Hugo
primus  vidit.  Justiniani  enim  temporibus,  quoniam  osficia ¬
  magistratus  judicisque  uni  injuncta  erant  personae,
omnia  judicia  veterum  extraordinariis  cognitionibus  similia
erant,  qua  re  quum  discrimen  inter  jus  (eo  scilicet  sensu
quo  fr.  11.  in  f.  D.  de  in  jus  vocand.  describitur)  et  judicium ¬
  evanuerit,  hae  quoque  doctrinae  non  immerito  a
Justiniani  compilatoribus  confusae  sunt.
**)  De  ratione  judiciorum  novissimo  quidem  tempore  nostri
inter  se  digressi  sunt;  quid  mihi  probatum  sit,  exposui