P.  Sp.  L.  II.  S.  II.  C.  II.
140
Labeo  ait,  quum  quaeritur,  an  memoria  exstet  facto  opere,
non  diem  et  Consulem  ad  liquidum  exquirendum,  sed  suf
ficere,  si  quis  sciat  factum:  hoc  est,  si  factum  esse  non  ambigatur: ¬
  nec  ytique  necesse  esse,  superesse,  qui  meminerint,
verum  etiam,  si  qui  audierint  eos,  qui  memoria  tenuerint.
L.  2,  pr.  et  J.  8.  D.  de  Aqua  et  aquae  pluu.  arc.  XXXIX.  3.
(Paulus.)
127)  Scaeuola  respondit,  solere  eos,  qui  iuri  dicundo  praesunt, -
  tueri  ductus  aquae,  quibus  auctoritatem  velustas  daret,
tametsi  ius  non  probaretur.  L.  vlt.  (26.)  D.  eod.  (scauola.)
128)  Episcopum,  qui  ecclesias  et  decimas,  quas  ab  eò  repetis, ¬
  proponit  (licet  in  tua  sint  constitutae  dioecesi)  se  legitime ¬
  praescripsisse,  adlegare  oportet  (quum  ius  commune  contra ¬
  ipsum  faciat)  huiusmodi  praescriptionis  titulum  et  probare.
Nam  licet  ei,  qui  rem  praescribit  ecclesiasticam,  si  sibi  non
est  contrarium  ius  commune,  vel  contra  eum  praesumtio  nou
habeatur,  sufficiat  bona  fides,  vbi  tamen  est  ei  ius  commune
contrarium,  vel  habetur  praesumtio  contra  ipsum,  hona  fides
non  sufficit,  sed  est  necessarius  titulus,  qui  possessori  caussam
tribuat  praescribendi;  nisi  tanti  temporis  adlegetur  praescriptio,
cuius  contrarii  memoria  non  exsistat.  c.  1.  de  Praescripl.
in  VI.  II.  13.  (Bonifacius  VIII.)
CAPVT  II.
De  interdictis  retinendae  et  recuperan
dae  possessionis.
Dig.  XLIII.  16.  de  Vi  et  de  vi  armata.  XLIII.  17.  Vti  possidetis. -
  XLIII.  26.  de  Precario.  XLIII.  31.  de  Vtrubi.
Inst.  IV.  15.  de  Interdictis  J.  4.  et  6.
Cod.  VIII.  4.  Vnde  vi.  VIII.  5.  Si  per  vim  vel  alio  modo
absentis  pertubata  sit  possessio.  VIII.  6.  Vti  possidetis.
VIII.  9.  de  Precario  et  Saluiano  interdicto.
(Don.  XV,  32.  33.)