Lib.  I.  De  personis.  Tit.  T.
39
praesuperstite ¬
  fuerat  conjuge,  heredes
posfumti, ¬
  eorumque  defectu  conjux  in
sessionem  bonorum  sub  cautione,  rem
.  .  .  absenti -
  salvam  fore,  ac  sub  officio  conpro ¬
 ¬
  inventarii  mittuntur;  si  vero
curatorem  reliquerat,  immillionem  nonnisi ¬
  extincto  mandato,  vel  post  elapfos
decem  annos  2)  poltulare  iis  licet.
Si  pot  triginta  absentia  vel  centum -
  aetatis  annos,  ablens  non  revertitur,
bona  inter  eos  dividuntur.  Si  vero  aple,
aut  libéri  ejus  hucusque  incogniti,  revertuntur, ¬
  distiguendum,  an  intra  quindécim -
  annos  redierint,  vel  poltea.  Priore  calu
bona  restituuntur  reverlis,  deducta  tamen
quinta  parte  fructuum;  posteriore,  decima
  deducta  ad  administrantes  pertinente.
Si  post  triginta  annos  revertitur,  bona
illi  quidem  restituuatur;  nec  vero  fructus ¬
  eorum;  quae  li  alienata  fuerint,  res
et  pretium  inde  adquisitum  succedunt  in
locum  rei.
D  At.  120-134.  Restitutio  autem  in  integrum
ex  capite  abfentiae,  locum  non  habet  Art.
1313.  —  cf.  Code  de  procéd.  Art.  859.
2)  A  die  ultimi  nuncii  accepti  numerandos,  ut
recte  vidit  Pfeiffer  Gesetzbuch  N.  p.  55nam -
  nihil  de  istis  decisum.  Discussions.  T.  I.
p.  209.  not.  1.
§.  50.