Obligatio.
346
mit dem pretium rei gleich seyn; aber es kann auch dasselbe weit
übersteigen, und hinter demselben zurückbleiben.
§. 225.
Interesse als Gegenstand einer-Forderung (vgl. §. 220) ist
die Differenz zwischen dem gegenwärtigen, nach einem beschädigenden ¬
Ereigniß bestehenden Vermögen und dem Betrag desselben,
wie er ohne jenes Ereigniß seyn würde, und es schließt die Minderung ¬
des Vermögens sowohl um einen gegenwärtigen Bestandtheil ¬
(damnum, positiver Schaden, s. g. damnum emergens), als
um einen künftigen ein (lucrum, lucrum cessans, negativer
Schaden, entgangener Gewinn)*).
Die Aestimation des Interesse geschieht nach folgenden Grundsätzen: ¬
1) Nur Vermögensinteresse kann Gegenstand einer Forderung ¬
sein*). 2) Nur der Nachtheil kommt in Anschlag, welcher
durch das beschädigende Ereigniß selbst (unmittelbar oder mittelbar)
wirklich hervorgebracht worden ists). 3) Der durch individuelle
e) L. 13 pr. D. ratam rem (46, 8): Si commissa est stipulatio ratam rem
dominum habiturum, in tantum competit, in quantum mea interfuit, i. e. quantum
mihi abest, quantumque lucrari potui. L. 11 pr. D. ad S. C. Trebell. (36, 1):
sed et si quid aliud sua interesse dicet, non cogitur adire, nisi ei damnum vel
lucrum a fideicommissario sarciatur. L. 21 §. 2 D. ad L. Aquil. (9, 2): Sed
utrum corpus eius solum aestimamus, quanti fuerit, cum occideretur, an potius,
quanti interfuit nostra, non esse occisum? Et hoc iure utimur, ut eius, quod
interest, fiat aestimatio. L. 22 pr. eod.: Proinde si servum occidisti, quem sub
poena tradendum promisi, utilitas venit in hoc iudicium. L. 33 pr. eod.: Si
servum meum occidisti, non affectiones aestimandas esse puto, veluti si filium
tuum naturalem quis occiderit, quem tu magno emtum velles, sed quanti omnibus
valeret. Sextus quoque Pedius ait, pretia rerum non ex affectione, nec utilitate -
singulorum, sed communiter fungi. Itaque eum, qui filium naturalem possidet, -
non eo locupletiorem esse, quod eum plurimo, si alius possideret, redemturus -
fuit, nec illum, qui filium alienum possideat, tantum habere, quanti eum
patri vendere posset; in lege enim Aquilia damnum consequimur, et amisisse
dicimur, quod aut consequi potuimus, aut erogare cogimur.
f) L. 33 pr. cit. (Note e a. E.), vgl. §. 220 Note 1.
g) L. 21 §. 3 D. de A. E. V. (19, 1): Cum per venditorem steterit, quo
minus rem tradat, omnis utilitas emtoris in aestimationem venit, quae modo
circa ipsam rem consistit, neque enim, si potuit ex vino puta negotiari et
lucrum facere, id aestimandum est, non magis quam si triticum emerit, et ob
eam rem, quod non sit traditum, familia eius fame laboraverit, nam pretium