Volltext : Puchta, Georg Friedrich: Lehrbuch der Pandekten

Obligatio.
346
mit  dem  pretium  rei  gleich  seyn;  aber  es  kann  auch  dasselbe  weit
übersteigen,  und  hinter  demselben  zurückbleiben.
§.  225.
Interesse  als  Gegenstand  einer-Forderung  (vgl.  §.  220)  ist
die  Differenz  zwischen  dem  gegenwärtigen,  nach  einem  beschädigenden ¬
  Ereigniß  bestehenden  Vermögen  und  dem  Betrag  desselben,
wie  er  ohne  jenes  Ereigniß  seyn  würde,  und  es  schließt  die  Minderung ¬
  des  Vermögens  sowohl  um  einen  gegenwärtigen  Bestandtheil ¬
  (damnum,  positiver  Schaden,  s.  g.  damnum  emergens),  als
um  einen  künftigen  ein  (lucrum,  lucrum  cessans,  negativer
Schaden,  entgangener  Gewinn)*).
Die  Aestimation  des  Interesse  geschieht  nach  folgenden  Grundsätzen: ¬
  1)  Nur  Vermögensinteresse  kann  Gegenstand  einer  Forderung ¬
  sein*).  2)  Nur  der  Nachtheil  kommt  in  Anschlag,  welcher
durch  das  beschädigende  Ereigniß  selbst  (unmittelbar  oder  mittelbar)
wirklich  hervorgebracht  worden  ists).  3)  Der  durch  individuelle
e)  L.  13  pr.  D.  ratam  rem  (46,  8):  Si  commissa  est  stipulatio  ratam  rem
dominum  habiturum,  in  tantum  competit,  in  quantum  mea  interfuit,  i.  e.  quantum
mihi  abest,  quantumque  lucrari  potui.  L.  11  pr.  D.  ad  S.  C.  Trebell.  (36,  1):
sed  et  si  quid  aliud  sua  interesse  dicet,  non  cogitur  adire,  nisi  ei  damnum  vel
lucrum  a  fideicommissario  sarciatur.  L.  21  §.  2  D.  ad  L.  Aquil.  (9,  2):  Sed
utrum  corpus  eius  solum  aestimamus,  quanti  fuerit,  cum  occideretur,  an  potius,
quanti  interfuit  nostra,  non  esse  occisum?  Et  hoc  iure  utimur,  ut  eius,  quod
interest,  fiat  aestimatio.  L.  22  pr.  eod.:  Proinde  si  servum  occidisti,  quem  sub
poena  tradendum  promisi,  utilitas  venit  in  hoc  iudicium.  L.  33  pr.  eod.:  Si
servum  meum  occidisti,  non  affectiones  aestimandas  esse  puto,  veluti  si  filium
tuum  naturalem  quis  occiderit,  quem  tu  magno  emtum  velles,  sed  quanti  omnibus
valeret.  Sextus  quoque  Pedius  ait,  pretia  rerum  non  ex  affectione,  nec  utilitate -
  singulorum,  sed  communiter  fungi.  Itaque  eum,  qui  filium  naturalem  possidet, -
  non  eo  locupletiorem  esse,  quod  eum  plurimo,  si  alius  possideret,  redemturus -
  fuit,  nec  illum,  qui  filium  alienum  possideat,  tantum  habere,  quanti  eum
patri  vendere  posset;  in  lege  enim  Aquilia  damnum  consequimur,  et  amisisse
dicimur,  quod  aut  consequi  potuimus,  aut  erogare  cogimur.
f)  L.  33  pr.  cit.  (Note  e  a.  E.),  vgl.  §.  220  Note  1.
g)  L.  21  §.  3  D.  de  A.  E.  V.  (19,  1):  Cum  per  venditorem  steterit,  quo
minus  rem  tradat,  omnis  utilitas  emtoris  in  aestimationem  venit,  quae  modo
circa  ipsam  rem  consistit,  neque  enim,  si  potuit  ex  vino  puta  negotiari  et
lucrum  facere,  id  aestimandum  est,  non  magis  quam  si  triticum  emerit,  et  ob
eam  rem,  quod  non  sit  traditum,  familia  eius  fame  laboraverit,  nam  pretium
            
Waiting...

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzerin, sehr geehrter Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.

powered by Goobi viewer