165
lumen  quidem  necessarium  habendum,  inprimis  in
locis  urbium  obscurioribus;  ideoque  utilissima  erit,
talibus  casibus,  amplioris  intervalli,  in  Servitutis
lummnum  constitutione,  definitio;  cui  tunc  utique
standum  erit  4),
a)  L.  12.  §.  1.  §.  3.  in  fin.  §.  4.  in  fin.  C.  de  aedif.  privat.
Superius  janijam  [Cap.  V.  not.  m.  observavi,  ex  legibus
XII.  tabularum  locum  duorum  pedum  et  Semipedis,  inter  vicinorum ¬
  adificia,  vacuum  relinqui  debuisse;  at  hac  sanctio  nequaquam ¬
  luminis  vicinorum  eausa,  sed,  imitatione  quadam
Solonis,  sive  ob  metum  incendiorum,  sive  ne  Stillœe  in  vicinum
prædium  caderent,  lata  fuit,  ideoque  huc  non  pertinet.
Refert  quoque  Cicero  sin  Orak.  pro  domo  sua,  Cap.
4  Quintum  Catulum  à  Quinto  Sejo  contendisse,  ut  sibi
domum  venderet,  et,  cum  ille  id  negaret,  primo  se  luminibus ¬
  obstructurum,  minatum  esse.  Id  vero  luculentum ¬
  præbet  mihi  argumentum,  nec  Ciceronis  œetate  spatium
legitimum,  luminum  vicinorum  causa,  inter  œdificia
romana  intermittendum,  immo  vero  intervallum,  d  lege  XII,
tabularum  prœscriptum,  Ciceronis  œtate  non  amplius  observatum ¬
  fuisse.  Minari  enim  Quintus  Catulus  ita  non  potuisset,
si  viguisset  adhuc  suo  tempore  haec  legis  XII.  tabularum
sanctio.  Seculo,  post  Christum  natum,  secundo  autem  Imperatores ¬
  Antoninus  et  Verus  Augusti  eandem  in  usum  iterum
revocasse  videntur  in  L.  14.  D.  de  serv.  urb.  C.  Cujacius
I.  Obs.  4.  et  Comment,  ad  L.  4.  D.  de  serv.  urb.  Opp.
Neapol.  Tom.  VII.  p.  409.  Jac.  Constantinaeus  I.
Subtil.  enodat.  21.  Tap.  Ottonem  Tom.  IV.  p.  520..
At  nec  hi  Imperatores  luminum,  sed  incendii  maxime  causa,
id  fecerunt  ;  ut  ideo  nec  horum  Imperatorum  Constilulio  huc
pertineat.  —  Propter  eundem  incendii  melum  alia  notissima
Lege  XII,  tabutarum  vetitum  erat,  teste  Cicerone  de  legibus