A. L. R. II. Tit. 16 §§ 28, 29. Nr. 10.
399
wiewohl sich dieselbe von dem Principe der Einheit der Universalsuccession ¬
am weitesten entfernt, angeschlossen und nur rücksichtlich der ausstehenden ¬
Forderungen den Wohnort des Erblassers für entscheidend
erklärt.
In Betreff der Schulden ist keine Bestimmung getroffen. Dem
im § 28 aufgestellten Grundsatze erscheint jedoch nur die auch in der
älteren Doctrin 2)
gangbare Ansicht gemäß, wonach die mehreren Berechtigten ¬
die Nachlaßschulden nach Verhältniß der ihnen anheimfallenden ¬
Güter zu übernehmen haben.
Uebrigens beziehen sich die gedachten Vorschriften unseres Landrechts
nach dem beigefügten Marginal nur auf die „Theilnehmung mehrerer
Privatberechtigten an einem erblosen Nachlasse. Befinden sich dagegen
die erblosen Güter in verschiedenen Staatsgebieten, so daß die eine
Staatsgewalt der andern gegenübersteht, so kann jede das fragliche
Recht nur im eigenen Gebiete, also in Betreff der thatsächlich ihrer
Herrschaft unterworfenen Sachen ausüben.
sed in loco rei sitac; ergo justum, ut Fiscus illius loci cum Fisco domicilii ¬
concurrat, unusquisque quidem pro illa parte, qua civis in sua Provincia ¬
fuit defunctus. Hellfeld, Jurispr. for. § 1661 i. f. — Et quidem
mobilia, quippe quorum jus personae defuncti inhaeret, foro domicilii, immobilia ¬
fisco loci, ubi sunt, cedunt.
S. Stryk, 1, c. § 49. De Actionibus defuncto competentibus adhuc dubium ¬
superest cui Fisco hae ipsae acquirantur, si forte debitores in aliis
Provinciis commorentur. Quo casu in genere dicendum, actiones illi Fisco
adsignandas esse, ubi domicilium defunctus habuit. Jura enim et actiones
ex persona creditoris aestimanda sunt, eique subjacent jurisdictioni, sub
qua creditor habet domicilium. — Actiones vero reales, quia ex jure reali,
quod quis in re immobili habet, oriuntur, ad Fiscum illius loci spectabunt, ¬
ubi res ejusmodi immobilis sita.. .
Mevius 1, c. nr. 82. Et quidem si defunctus in diversis territoriis bona
immobilia reliquerit, quae diversis dominis cedant, inter hos debita dividi
debent, uon habita ratione territoriorum, ut quidam putarunt, sed juxta
quautitatem in uno vel alio territorio repertorum, ut qui magnam vel modiçam ¬
portionem bonorum accipit, pro rata magis vel minus ex debitis
solvat, S. Stryk 1. c. § 48 i. f.: — Unde et id manifesto sequitur,
utrumque Fiscum ad aeris alieni exsolutionem pro rata bonorum concurrère.
R