P. Se. L. III. S. I. C. II. T. IV
233
meliora, illi vero deteriora acciperent) sed quod cuique competit, ¬
per omnia in quantitate et qualitate aequale sit, siue
quis illud per modum institutionis siue legati, seu quod idem
est, fideicommissi nomine relinquat: licet enim ei id, quod reliquum ¬
est, bessem scilicet vel semissem habere, et prout voluerit ¬
siue liberis ipsis, ssiue extraneis largiri, et quum naturae
prius, quae debet, praestiterit, deinde erga extraneos liberalem
esse: atque hoc in omnibus personis, quibus ab initio antiqua
quarta querelae de inofficioso constituta est, obtineat, Nou.
18. c. 1.
257) §. 8. Quoniam autem quarta debitae portionis sufficit
ad excludendam querelam, videndum erit, an exheredatus
partem faciat, qui non queritur: vtputa, sumus duo filii exheredati: ¬
et ytique faciet, vt Papinianus respondit: et si dicam
inofficiosum, non totam hereditatem debeo, sed dimidiam petere. ¬
Proinde si sint ex duobus filiis nepotes, ex vno plures,
tres puta, ex vno vnus: vnicum sescuncia, vnum ex illis,
semuncia querela excludit. L. 8. J. 8. D. de Inofficioso testam. -
V. 2. (Vlpianus.,
258) Cap. 3. Aliud insuper caput huic legi addere placuit.
Sancimus igitur, ne vllo modo patri aut matri, auo aut auiae,
proauo aut proauiae, filium suum, aut filiam, aut reliquos liberos ¬
in testamento suo praeterire, vel exheredare liceat,
(etsi quacumque donatione, vel legato, vel fideicommisso, vel
alio quocumque modo partem legibus illis debitam dederint)
nisi forte ingrati probentur, et parentes ipsas ingratitudinis
caussas nominatim in testamento suo scripserint. Sed quia
caussae, ex quibus liberi ingrati iudicari debent, per diuersas
leges dispersas, nec clare expressas inuenimus, (quarum quaedam ¬
ad ingratitudinem ne sufficere quidem visae, aliae vero,
licet sufficerent, praetermissae sunt) propterea necessarium esse
nobis visum est, praesenti lege illas nominatim comprehendere,
vt praeter eas nemini liceat, ex alia lege ingratitudinis caussam ¬
opponere, nisi illas, quae serie praesentis constitutionis
continentur. lustas vero caussas ingratitudinis has esse decernimus. ¬
1) Si quis parentibus suis manus intulerit. 2) Si gravem ¬
et indignam contumeliam illis intulerit. 3) Si eos in