18. Buch. 5. Tit. §. 1028.
28
der erste, welcher dieses that. Johann
Molin"
r*2), behauptet sogar, daß auch schon vor Cujas
Schilte
Franz Duaren*) gleicher Meinung gewesen sey. Allein
er irrt. Dutaren sagt nur: De emtore circumscripto
nihil scriptum in iure civili comperimus. Nam
rescriptum Diocletiani lex constitutiove non est:
alioqui generaliter constituendum ab eo fuisset,
nec de venditore tantum loquendum. Rescriptanamque ¬
huiusmodi certarum causarum ac personarum ¬
erant, quae lustinianus in suum Codicem
congessit, pro legibus haberi generalibus voluit.
Proinde quod de venditore a Diocletiano rescriptum
est, ad emtorem ita producere necesse est, ut inter ¬
emtorem et venditorem aequalitas et proportiô ¬
servetur. Anton Favre**), welcher dem Cujas
folgte, haͤlt jedoch diesen seinen Lehrer fuͤr den erstern, von
welchem jene Meinung ausgegangen sey. Emund Merille2 =
) rügt hiebey die Unbeständigkeit des Cujas in seinen ¬
Behauptungen. Denn in seinen Erklaͤrungen uͤber
L. 16. §. Idem Pomponius D. de minorib. und L. 2.
Cod. h. k. habe er dem Kaͤufer jene Wohlthat ohne Bedenken ¬
eingeraͤumt. Merille haͤlt indessen die erstere, blos
auf
48) MOLINAEUS ad Consuetud. Paris. §. 22. nr. 46. et in
Tract, Commerciorum et usurar. Qu.
XIV. nr. 175. pag.
199. (Coloniae 1577. 8.)
49) Prax. jur. Rom. Ex. XXX. §. 91.
50) Comm. ad L. 36. D. de Verbor. obligat. (in Eius
Operib. pag. 740.)
51) Ant. FABER de Errorib. Pragmaticor. Decad. VIII. Err. 7.
52) Variantium ex Cujacio Lib. II. cap. 5.