.  .-§

  87.  (§77.)  c.  Verlust  des  Eigenth.  aus  besonderen  Gründen.  201
existimantium,  si  species  ad  materiam  reverti  possit,
verius  esse  quod  Sabinus  et  Cassius  senserunt;  si  non  possit
reverti,  verius  esse  quod  Nervae  et  Proculo  placuit:  ut  ecce
vas  conflatum  ad  rudem  massam  auri  vel  argenti  vel  aeris
reverti  potest,  vinum  vero  vel  oleum  vel  frumentum  ad  uvas
et  olivas  et  spicas  reverti  non  potest,  ac  ne  mulsum  quidem
ad  mel  et  vinum,  vel  emplastrum  aut  collyria  ad  medicamenta ¬
  reverti  possunt.  Videntur  tamen  mihi  recte  quidam
dixisse,  non  debere  dubitari,  quin  alienis  spicis  excussum
frumentum  eius  sit,  cuius  et  spicae  fuerunt:  cum  enim  grana,
quae  spicis  continentur,  perfectam  habeant  suam  speciem,
qui  excussit  spicas,  non  novam  speciem  facit,  sed  eam  quae
est  detegit.  Gaj.  1.  7  §  7  D.  de  A.  R.  D.  41,  1.
2.  Quodsi  partim  ex  sua  materia  partim  ex  aliena  speciem
aliquam  fecerit,  .  .  dubitandum  non  est  hoc  casu  eum  esse
dominum  qui  fecerit:  cum  non  solum  operam  suam  dedit,
sed  et  partem  eiusdem  materiae  praestavit.  §  25  L  cit.
b.  —  propter  consensum  domini  tota  res  eius  fit,  cuius  nomine
facta  est.  Call.  l.  25  eod.
c.  1.  Si  quis  ex  uvis  meis  mustum  fecerit,  vel  ex  olivis  oleum
vel  ex  lana  vestimenta,  cum  sciret  haec  aliena  esse,  utriusque ¬
  nomine  ad  exhibendum  actione  tenebitur:  quia  quod
ex  re  postra  fit,  nostrum  esse  verius  est.  Paul.  l.  12  §  3
D.  ad  exhib.  10,  4.
2.  —  nec  minus  adversus  eundum  condictionem  competere, ¬
  quia  extinctae  res,  licet  vindicari  non  possint,  condici
tamen  furibus  et  quibusdam  aliis  possessoribus  possunt.
Gaj.  II.  §  79.
3.  Si  ex  lana  furtiva  vestimentum  feceris,  verius  est,  ut
substantiam  spectemus:  et  ideo  vestis  furtiva  erit.  Paul.  l.  4
§  20  D.  de  usurp.  41,  3.
§  87.  (§77.)  c.  Verlust  des  Eigenthumes  aus  besonderen
Gründen.
(B.  J.  §  155.  157.  Schi.  §  173.
Abgesehen  von  dem  physischen  oder  juristischen  (§  70.  II.)  Untergange ¬
  des  Objektes,  ferner  dem  Verlust  oder  Aufgeben  des  Besitzes  in
den  Fällen  des  §  83.  I.  b.  u.  II.  a.,  endlich  den  den  Erwerbsgründen
correspondirenden  Beendigungsgründen  des  Eigenthumes,  tritt  Verlust
des  Eigenth.  an  einer  Sache  ein  a.  im  Falle  unerlaubter  Selbsthülfe
(vgl.  §  23.  I.  a.);  b.  bei  Zolldefraudation;  c.  bei  Desertion  eines
ländlichen  Grundstückes;  d.  bei  der  Veräußerung  einer  fremden  Sache
durch  den  Fiskus  oder  Regenten.  (§  ult.  I.  de  usucap.  2,  6.)
a.  Si  quis  in  tantam  furoris  pervenerit  audaciam,  ut  possessionem ¬
  rerum.  violenter  invaserit,  dominus  quidem  constitutus