39
habeat,  hi  cum  illis,  qui  ex  posteriori  matrimonio  sperantur, ¬
  vnione  prolium  perinde,  ac  si  vterque  liberos  ex
priori  matrimonio  habuillet,  parificantur,  eadem  iura  intuitu ¬
  noui  parentis  adipiscuntur,  quae  habituri  fuissent
liberi  ex  isto  matrimonio,  si  ex  eo  quidam  nati  essent;
paucis:  considerantur,  ac  si  ex  isto  matrimonio  et  ipsi
nati  et  vtriusque  parentis  liberi  proprii  essent;  ergo  etiam
parenti,  qui  neque  liberos  ex  priori  matrimonio  habuit,
neque  ex  posteriori  suscepit,  ab  intestato  succedant  oportet. ¬
  Fieri  enim  vtique  potuisset,  vt  et  multo  plures,
quam  ab  vno  parente  allati,  nati  fuissent  ex  matrimonio ¬
  hoc  posteriori,  tunc  hi  illis,
portionem  ipsis  ab  intestato ¬
  debitam  quam  maxime  fuissent  imminuturi;  cui
vero  damnum  ferendum,  cur  illi  lucrum  non  cedat?
praesertim  si  principia  de  communione  bonorum  simul
digne  perpendantur,  considereturque,  quod  euentu  fortuito ¬
  natura  et  indoles  negotii  cuiusdam,  iuris  intellectu,
mutari  non  possit.
Quod  denique,  si  etiam  quantocunque  numero  liberi ¬
  ex  posteriori  matrimonio  nascantur,  vnio  prolium
ideo  non  dissoluatur  tam  ex  hoc  ipso  Spho  quam  Spho
24  apparet.
§.  35