N.
20.

Physice  Subterranee
402
in  medium  proferemus,  quae  de  Mercuriis  corporum ¬
  p.  428.  429.  430.  431.  Lectori  obtrudit:  atque  sine ¬
  ulla  ratione  &  experientia  inter  Non-entia  Chymica ¬
  ponit,  &  sic  expresse  testatur,  experientiam
talium  operationum,  apud  se  magnum  non-  ens  esse.
Ne  vero  Aristotelicis  argutiis,  distinctionibus,  &
inanibus  verbalibus  limitationibus,  &  exceptionibus ¬
  elabatur;  paucis  præeliminariter  repetemus,
quae  hujus  libri  sectione  tertia,  capite  quinto,  contra ¬
  imperitos  Aristotelicos,  &  Chymicos,  circa  principiorum, ¬
  &  entium  Chymicorum  definitionem,
&  realem  existentiam  proposuimus.  Nempe  nos
sal,  sulphur  &  Mercurium,  ut  subjecta  communia,
non  pro  principiis  primis  metallorum  statuere;  deinde, ¬
  haec  subjecta  decomposita  esse,  &  ex  partibus
constare:  Tertio,  ipsas  partes  ante  decompositionem
&  mixtionem  non  ipsum  formale  decompositum
constituere,  quod  oritur  post  decompositionem;  id
est,  partes,  quae  mixtum  salis,  sulphuris  vel  Mercurii ¬
  ingrediuntur,  non  constituere  ipsum  subjectum, ¬
  antequam  ingrediantur,  &  cum  adhuc  divise
sunt.  Sicut  partes,  quae  ad  horologium  spectant,  ante ¬
  combinationem,  inprimis  quaelibet  particula  per
se,  totum  horologium  vocari  nequit.  Jam  praemissa
hac  trina  cautela  &  praemonitione,  non  pugnabo
cum  Rolfincio,  utrum  commune  sal,  sulphur  &
Mercurius,  utrum  inquam  talia  subjecta,  vel  principia ¬
  remota,  vel  principiata  propinqua  metallorum ¬
  sint.  Satis  loco  citato  mentem  nostram  exposuimus; ¬
  nec  secundum  negabit  Rolfincius,  praetata
tria  subjecta,  non  simplicia  mixta  esse,  sed  composita, ¬
  &  ex  partibus  constare:  nec  &  tertium  oppugnabit, ¬
  partes  divisas,  ante  actum  mixtionis,  totum
non