63
§. 5. Gegenstand der Stipulation.
judicem perveniretur in mora heres fuit, exinde -
fructuum praestandorum necessitate adstrictus.
In der ältern Zeit wurden Zinsen und Früchte nur bei Fideicommissen ¬
praestirt; zunächst erfolgte auf Julians Autorität eine
Ausdehnung dieses Satzes auf das legatum sinendi modo reund ¬
zu Paulus Zeit galt derselbe — wie die oben
lictum 1
angeführte Stelle zeigt — für alle Legate. Der Grund davon ist
gewiß nur in der Formel der Klage zu suchen. Die Klage aus
dem auf ein certum gerichteten Damnationslegate ist die condictio -
certi auf dare oportere, welche ganz unzweifelhaft
stricti juris ist 2). Da nun aber auch incerta per damnationem -
vermacht sein konnten, so mußte in solchen Fällen die intentio ¬
auf quidquid ob eam rem dari fieri oportet gerichtet
sein, worauf sie beim legatum sinendi modo relictum immer
gerichtet war3), und dann erschien in der condemnatio der
Formel auch nur das quidquid ob eam rem dari fieri oportet. -
Diese Condemnation ist den b. f. judiciis eigenthümlich,
und minder beschränkt als das quanti ea res est in der Formel ¬
der condictio certi. Es erklärt sich daher, daß der Richter
befugt ist, wegen des Verzuges Zinsen und Früchte zuzuerkennen. ¬
Daß dieses auf das Damnationslegat bestimmter Sachen
ausgedehnt sei, hat keinen Zweifel. Rücksichtlich. des Damnationslegats ¬
bestimmter Geldsummen läßt es sich lediglich aus
der oben angeführten Stelle aus Paulus und
1) Gajus II. 280. Fideicommissorum usurae et fructus debentur
si modo moram solutionis fecit qui fideicommissum debebit:
legatorum vero usurae non debentur, idque rescripto divi
Hadriani significatur. Scio tamen Juliano placuisse in eo legato, -
quod sinendi modo relinquitur, idem juris esse quod in
fideicommissis: quam sententiam et his temporibus magis obtinere ¬
video.
2) Cfer Gajus II. §. 204. L. 9. §. 1 de red. cred. L. 6 de in lit. jur.
(Ueber den Zusammenhang der lex Aquilia in L. 9. §. 1 cit. bei
Paulus sent. L. 19. 1. und Gajus 4. §. 21. mit der Condiction,
Hasse im rhein. Mus. Bd. 6. S. 55 ff.)
2) Gajus II. §. 213. Marezoll in Linde's Zeitschrift. Bd. 9. S. 100.