Full text: Volume (Bd. 19 = N.F Bd. 7 (1881))

Die delegatio nominis und delegatio debiti etc.

in

reden aus seinem, des Delegaten, Verhältniß zum
Deleganten, wohl aber Einreden, welche dem Dele-
ganten gegen den Delegatar zustanden, entgegen-
setzen. Die Cardinalstelle^), welche diese Regel zum Ausdruck
bringt, ist
I. 19 I). de novat, et delegat. (46, 2). Doli exceptio,
quae poterat deleganti opponi, cessat in persona cre-
ditoris, cui quis delegatus est. Idemque est et in
ceteris similibus exceptionibus, immo et in ea, quae
ex senatusconsulto filiofamilias datur. Nam adversus
creditorem, cui delegatus est ab eo, qui mutuam pecu-
niam contra senatusconsultum dederat, non utetur ex-
ceptione, quia nihil in ea promissione contra senatus-
consultum factum est, ideoque quod solverit, repetere
non potest; tanto magis fit, quod hic nec solutum re-
petere potest. Diversum est in muliere, quae contra
senatusconsultum promisit; nam et in secunda pro-
missione intercessio est. Idemque est in minore, qui
circumscriptus delegatur, quia si etiam nunc minor
est, rursus circumvenitur. Diversum est, si jam ex-
cessit aetatem viginti quinque annorum, quamvis ad-
huc possit restitui adversus priorem creditorem. Ideo
autem denegantur exceptiones adversus secundum cre-
ditorem, quia in privatis contractibus et pactionibus
non facile scire petitor potest, quid inter eum, qui
delegatus est, et debitorem actum est, aut etiam si
sciat, dissimulare debet, ne curiosius videtur; et ideo
merito deneganda est adversus eum exceptio ex per-
sona debitoris.
2) Thöl a. a. C. §. 336 Note 3; v. S alpius a. a. O. S. 119.
130. Windscheid, Pandekten Bd.il 8.355 Notes. Fein a. a. O.
S. 36.

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.

powered by Goobi viewer