Das  XIV.  Capitel.
420
um  Dioecesanum,  quin  praescribat  insimul  contra
Jus  ordinarium  Metropoliticum;  Fateri  praeterea
cogeretur,  idem  prorsus  esse  perfecto  Territorio
separato  potiri,  ac  esse  exemptum  obordinaria  potestate, -
  &  exemptionem  nihil  aliud  esse,  in  quacunque -
  Catholici  orbis  parte,  quàm  liberationemà
quacunque  ordinaria  Jurisdictione;
DOMINIC.  cap.  Si  Papa,  de  privileg.  in  6.
CHOCKIER,  de  Jurisd.  Ordin.  part.  Ima,
quæst.  1.  n.  6.  &  9.
ubi  notatur,  quod  nomen  Ordinarii  excedit
nomen  D'œcesani.
§.  53.  Hanc  ob  causam  ejusmodi  Praelati  dicunter -
  esse  Nullius,  quia  neque  Episcopis,  neque -
  Archi-Episcopis  subjacent,  sed  soli  Papa,  ne
dicantur  Acepbali,  (quemadmodum  de  quodam
Fuldensi  Abbate  dictum  olim  fuisse  legitur  apud
veteres  Germaniæ  Scriptores)  adeoque  sicuti
Episcopi  &  Metropolitani  sunt  Ordinarii  in
locis  non  exemptis,  ita  Pontifex  est  Diæcesanus,
Judex  ordinarius  &  Metropolitanus  exemptorum;
GLOSs.  in  cap.  autb.  verbo,  Sedis  Apost.
de  Privileg.  in  6.
ita,  ut  si  Episcopi  &  Archi  Episcopi,  in  casibus -
  à  Jure  præscriptis,  velint  sese  immiscere  in
visitationibus  exemptorum,  id  facere  nequeunt, -
  nisi  Jure  delegato,  &  Sedis  Apostolicae  authoritate, -
  quemadmodum  Sac.  Canones  praecipiunt, -
  &  Synodus  Tridentina  mandavit.
(Der  Rest  folgt  künfftig.)
Max-Planck-Institut  für
europäische  Rechtsgeschichte
DFG