LIBER II.
mine ullo, quẽadmodum ueteres ad corpus ipſam accõmo-
dabant, nihil prorſus determinãtes quodnã illud, & quale
ſit corpus, atq; non rectè, ut patet: quippe cùm nõ uidea-
tur quoduis ſine ullo diſcrimine, quodcunq; ſuſcipere. Hoc
autem pacto cum ratione etiã fit ſanè, actus enim uniuſcu-
iuſq; in eo quod eſt potẽtia, & in propria materia, ſuapte
natura fieri, eſſeq́; ſolet. Animã igitur perfectionẽ quandã
eius, & actum, ac rationem eſſe, quod potentiam habet ut
huiuſmodi ſit, ex hiſce quæ diximus innoteſcit.
De animæ potentijs, ordine ipſarum, at{que} differentia definitio,
num, quæ per notiones cognominis, & quæ per eſſentiam
conſtituuntur. Item ſingulas definitiones ad ſingulas ani@
mæ ſpecies accommodandas eſſe.
210.
CAP. III.
Hîc Ā
[?]
riſto.
de animæ potẽ
tijs, eiuſdemq́;
figura: ac de
ipſi conuenien
tibus, determi-
nat.
_A_Nimãtium autem, quibuſdam omnes inſunt poten-
tiæ dictæ, quibuſdam nonnullæ ſunt, & quibuſdam
una tantum ineſſe uidetur. Atq; potentias animæ diximus
has, nutritiuum, ſenſitiuum, appetitiuum, loco motiuum,
atq; intellectiuum. Et plantis quidem nutritiuum eſt dun-
taxat, alijs autem & idipſum, & ſenſitiuum: quòd ſi ſenſi-
tiuum ineſt, & appetitiuum etiam ineſt: nã appetitus, cu-
piditas eſt, & ira, atque uoluptas. Animalia uerò cuncta
unum ex ſenſibus habẽt, tactum inquam ipſum: atque cui
ſenſus ineſt, ei uoluptas etiam, & dolor ineſt, & perce-
ptio iucundi atq; molesti: quibus autem hæc inſunt, ea cu-
piditatem etiam habent: hæc eſt enim appetitio eius, quod
afficit uoluptate. Alimenti præterea ſenſum habent: ta-
ctus enim, ſenſus eſt alimenti. Nam ſiccis, & humidis, & calidis, atq; frigidis aluntur uiuentia cuncta: horum au-
tem, ut patet, ſenſus, eſt tactus: cæteris uerò ſenſibilibus,
per accidens nutriuntur: nihil enim conducit ad alimen-
