Pfändungsrecht; histor. Einl. §. 128.
272
a. Das. §. 116. Durch ein gehörig bestelltes Pfandrecht erlangt der
Gläubiger die Befugniß, das Pfand so lange in Besitz u. Gewahrsam zu behalten, ¬
bis der Hauptverbindlichkeit — ein Genüge geschehen. ist.
e. Oesterr. Ges.=B. §. 451; s. oben S. 268. Lit. f.
6. Pfändungsrecht.
Wilda das Pfändungsrecht in d. Zeitschr. f. D. R. Bd. 1.
S. 167 —320.
A. Historische Einleitung. (E. §. 121).
§. 128.
(144.
1. LI. Langob. Rothar. c. 354. De porcis si in esca alterius paverint, ¬
et inventi fuerint, si minus sunt X, non occidatur nec unus de
ipsis, sed ille, qui eos invenerit, teneat unum ex ipsis, et habeat salvum,
et componantur ei per porcos siliquiae III. Nam si supra X fuerint,
aut usque ad X, unus mediocris occidatur, et non requiratur.
2. L. Wisigoth. VIII, 3, 13. Si quis caballum aut pecus alienum
in vinea, messe, prato vel horto invenerit, — ad domum suam inclusurus
adducat, et dominum — faciat certiorem, ut praesentibus his aut vicinis
eorum damnum aestimetur; — ut postquam damnum inspexerint, pars
campi — mensuretur, et donec fructus colligantur, expectetur, ut tanPecora ¬
vero, postquam
tumdem de impasto loco ei — tradatur.
ipsorum locorum spatia mensuraverint, — domino reformentur.
3. Ll. Rothar. c. 249. Si quis debitorem habens, appellet eum
semel, et bis et usque in tertio; si debitum non reddiderit, aut non composuerit, ¬
tunc debeat eum pignorare in his rebus in quibus pignorare
licitum est.
4. Ll. Langob. Liutpr. 6, 55. Si quis fidejussorem aut debitorem
suum pigneraverit, — et si per XXX dies pignora ipsa aut debitor aut
fideiussor recolligere neglexerit, — amittat ipsa pignora, et non habeat
facundiam requirendi.
5. L. Baiuv. Tit. 12. c. 1. §. 1. Pignorare nemini liceat nisi per
iussionem iudicis.
6. L. Burg. 49. c. 3. ut caballos alienos per regionem vagantes
nemo corripiat. Sane si eos in re sua damnum sibi facientes invenerit
clauseritque, vicinis suis et consortibus contestetur: et si dominus eorum
non venerit, tertio die eos praesentibus testibus extra fines suos expellet. ¬
c. 4. Eam sane legem, per quam anteactis temporibus inventos ¬
captosque caballos contestari, et ad pueros nostros, qui mulctam
per pagos exigunt, iusseramus adduci, ut eorum studio et diligentia
servarentur, iampridem placuit non admitti: quoniam saepe atque evidenter ¬
cognovimus, sub eius legis specie diversorum caballos eversos
potius quam servatos.
a. Friderici II. I. const. pac. a. 1230. c. 10. (P. 4, 315). Nullus
aliquem sine auctoritate iudicis provincie pignorare praesumat, quod qui
fecerit tamquam predo puniatur.
7. Rudolphi I. Const. pacis. a. 1281. §. 59. (P.4,430). Ez pfendet
ein igelich man sinen hindersazzen wol an fronboten umb sinen zins
u. umb sein gulte.
8. Ssp. III. 20. §. 2. He mut ok wol panden up sime lande den
die't eret, ane des richters orlof, durch dat he rechtes mede bekame.
9. Ssp. II. 27. §. 4. Sve so unrechten wech sleit over gewunnen ¬
land, vor jewelk rat sal he geven enen penning, die ridene man enen
halven, u. solen den scaden gelden, of dar sat uppe stat; dar vore mut man
se wol panden.
10. Ssp. II. 28. §. 2. Vischet he in diken, die gegraven sin, oder