§. 40. Interdictum de vi,
513
„possidet : aut hoc interdictum, de hominibus armatis.
„non additur, si oportet quaeri, possederit, nec ne?“
Cicero beruft sich hier auf den Gerichtsstyl, dieser war
allgemein bekannt, also muß doch Etwas dabey zum
Grunde liegen, was nur etwa falsch ausgelegt wurde.
Vielleicht läßt sich die Sache so erklären: das Int, de
vi wurde gewöhnlich, d. h. wenn keine Waffen gebraucht ¬
waren, in dieser Formel gefordert: „unde ille
„me vi dejecit, cum ego nec vi, nec clam, nec pre„cario ¬
ab illo possiderem“ (1). Der ganze Zusatz
also enthielt bloß die bekannten drey Erceptionen, und
das „cum ego possiderem" stand hier dieser Exceptionen ¬
wegen, nicht um den Besitz überhaupt zu bezeichnen, ¬
der ja schon durch das „unde me dejecisti“ deutlich ¬
genug ausgedrückt war (2). Waren Waffen gebraucht ¬
worden, so galten die Exceptionen überhaupt
nicht, folglich wurde auch
in der Formel der ganze
(1) Dieses folgt: 1) Aus
„precurio possederit ab eo.
CICERO pro Caecina C. 32.
quei eum ea possessione vi
» . . . ne id quidom satis
„Gjecerit
„est, nisi docet ita se posse(2) ¬
Eine Bestätigung dieser
„disse, ut nec vi, nec clam, nec
Ansicht liegt auch noch in CICERO
„precario possederit.“ 2) Aus
pro Tullio C. 44.: „deinde
einer Stelle der LEX THORIA
„additur illius causa quicum
bey Sicov. de ant. jure Ita„agitur -
cum ille possiderct, et
e .2js is quei
„hoc amplius, quod nec vi
„ejectus est possederit, quod
„nec clam nec precario possidegneque ¬
vi neque clam neque
„ret.“ (Zusatz der 5ten Ausgabe.
v. Savigny's Besitz. 6. Aufl.
33