22
Nichtigkeitsbeschwerde.
petenten Richter anstellt, oder sich nach erhaltener Entscheidung ¬
desselben ohne Grund an den König wendet
(„post iustitiam suam receptam sic ° venerit ad nos proclamare"). ¬
Nur dann, wenn er vom kompetenten Richter
nicht sein Recht bekommen hat, darf er den König anrufen. ¬
Desgleichen Rat. 14:
„De gasindiis quidem nostri ita statuere, ut nullus iudex
eos opremere debeant, quoniam nos debemus gasindios nostros
defendere. Et si contra lege aliquid faciunt ad arimannano
homine, et ad iudice reclamaret suum, iudex aut per epistola aut
proprio ore admoneat gasindio nostro, ut iudicet in se, et ipsum
si iudicare non seit, advocis alios conlibertus, qui sciunt iudicare
et iudicit causam ipsam per legem et faciat iudicatum suum ut
arimannus ipse fatigatur non fiat: nam antequam eum admoneat,
sicut dictum est, non per wifa, non per pigneracionem sine iussione ¬
nostra facere quis presummat. Gasindius vero ipse, si distullerit ¬
iudicare, et legem non iudicaverit, iudix eum distringat
idem arimanno iusticia faciendo: sit tamen non doloso animo, et
ipse gasindius stare debeant in iudicium ipsiuvis iudicii, et ipse
iudix amittat („pro emittat" Bluhme) iudicatum suum. Si
enim postea ei apparuit, quod legibus non iudicasset,
veniat cum ipso iudicato in presencia nostra."
Fügt also der Gasindius einem Arimannus eine Rechtsverletzung ¬
zu, so hat der Richter zunächst den ersteren
aufzufordern, den Rechtsstreit aussergerichtlich beizulegen.
Wenn diess ohne Erfolg bleibt, trifft den Richter die Pflicht,
selbst zu entscheiden. Erscheint jedoch dem Gasindius
dessen Urtheil ungerecht („quod legibus non iudicasset"), so
steht ihm das Recht zu, mit dem Urtheil sich an den König
zu wenden („veniat cum ipso iudicato in presencia nostra");
natürlich um Abänderung desselben zu erbitten, da sonst
dieser Schlusssatz keinen Sinn hätte.
Wir haben mithin in obigen Gesetzesstellen alle wesentlichen ¬
Momente des Appellationsbegriffs gefunden: Angehen
des Oberrichters durch die unterlegene Partei, Fortsetzung
5 Bluhme a. a. O. erklärt ganz richtig „sic, i. e. simpliciter, nur
so.“ Das heisst mit andern Worten grundlos.