234
SPECIM.  BECCH.  PART.  II.
Dolendum  vero  hoc  loco  jure  meritoque  est,  quod
Ratio  Humana,  etiam  in  hoc  negotio,  labem  illam
suam  primordialem,  fastum  atque  superbiam,  pro  lapide ¬
  offensionis,  &  fundamento  lapsus  sui,  habeat;
dum  simplicitatem  perosas  nihil  nisi  speciosa,  operosa,
intricata,  abstrusa,  affectans:  notiora  vero,  faciliora,
singularia,  despiciens:  Perverso  ordine,  fastigio  adnitens, ¬
  vel  omnino  inde  excutitur,  atque  in  inane  de
cidit:  vel  clausa  ibi  omnia  atque  obsignata  deprehendens, ¬
  &  interiora  penetrare  impos,  ex  superficialibus ¬
  quibusdam,  crassioribus,  Phaenomenis,  fingit
sibi  potentias  quasdam,  difficillime  quidem,  materiales, ¬
  promptissime  vero  immateriales;  e  quibus  hodierni ¬
  illi,  insiti  &  concreati  Nisus  &  Motus,  materiae
interni,  &  quaecunque  illos  possidens  atque  perficiens
Facultas,  primum  locum  possident:  nempe  Natura
veteribus  dicta,  Motus  &  quietis  insiti  &  absolutę  proprii, ¬
  internum  quoque  &  immanens  principium:
Quod  sincerissime  nostri  Germani,  vernacula  sua  proferunt: ¬
  Es  habe  seine  Art  also.
Interim,  cum  utique  etiam  planissima  via  progrediendo, ¬
  ingens  sit  &  maneat,  differentia,  illa  duplex,
(1.)  inter  Experientiam  ipsam,  seu  nudam  ejus  notitiam, ¬
  bistoriam,  imo  habitum  talem  Experientiam
deprehendendi:  Et  inter  Experientiae  ntiones,  considerationem, ¬
  intellectum  de  ejus  causis  &  respectibus: ¬
  (2.)  Inter  considerationem  harum  causarum
qualemcunque,  generalem  aut  partialem,  uni  vel  alteri
solum  respectui  inhaerentem:  Et  exquisitam,  funda
mentalem,  ad  simplices  utique,  tam  materiales,  quam
formales:  proprias  &  socias:  absolutas  &  relativas,
Circumstantias,  pergentem  atque  penetrantem:  Adco, ¬
  ut  prior  illa  nihil  nisi  errores,  tam  in  Theoria
quam