ARIST. DE RESPI RATIONE hitur refrigerare poßit, calor earum marcore corrumpi-
tur, atq; per id tempus arbores ſphaceliſmũ (id eſt morbũ
radicis, ſiue radicationem) ſentire, atq; ſiderari dicuntur. Quamobrem & lapidum genera quædam & aquam in
uaſculis ſubdere radicibus conſueuere, ut ſtirpium radices
refrigerentur. Animantium autem cùm quædam in aqua,
quædam in aëre degant, ex his & per hæc refrigeratio-
nem ſibi conciliant, aliæ aqua, aliæ aëre, Quonam uerò pa-
cto & qualiter, instituto ſermone explicandum eſt.

Hîc Ā [?] riſto, veterũ aliquot ſententias de reſpirãdi ratione refert.

267. CAP. IIII.

_N_Am de ſpiratione quanquàm è prioribus naturæ in-
terpretibus nonnulli, ijq́; admodũ pauci determina-
uere, tamen cuius gratia animantibus adiuncta ſit, alij ni-
hil dixerunt, alij dixerunt quidem aliquid, ſed haud qua-
quam rectè, imo præter eorum, quæ contingere ſolent, ex-
perientiam. Adhæc, omnia animalia ſpirare prouiderunt: quod remotum à ueritate eſt. Quare de hiſce prius agen-
dũ eſt, ut ne abſentes immeritò accuſare uideamur. Igitur
animalia, quæ pulmonem habent, ſpirare omnia dilucidum
eſt. Sed & ex his ipſis, quotquot exanguem, fungoſumq́; gerunt, ſpir atione minus indigent. Vnde fit, ut ſine ea, diu-
tile pro corporis uiribus perſiſtere queant. Fungoſum au-
tem pulmonem ouipera omnia poßident, ut ranarum ge-
nus, præterea mures amnici, atq; testudines: diuq́; aquam
demerſa tolerant, quòd pulmo eorũ parum caloris retineat
cùm ſanguinis inops habeatur. Qui ubi inflatur, motu ſuo
refrigerat, efficitq́; ut longo temporis ſpacio edurent. Cæ-
terum ſiquis eaui diutius in humore detineat, præfocantur
intereuntq́; omnia: nullum enim è talibus aquam, piſcium