Volltext : Kraut, Wilhelm Theodor: Grundriß zu Vorlesungen über das deutsche Privatrecht mit Einschluß des Lehn- und Handelsrechts

Erbfähigkeit.  §.  169.
319
herwede  an  den  nesten  svert  mach.  Svelk  man  von  ridderes  art  nicht
n'is,  an  deme  to  stat  des  herschildes,  de  let  hinder  ime  erve  to  nemene,
svennne  he  stirft,  u.  nein  herwede.
30.  Ssp.  III.  15.  §.  4.  Sve  so  herwede  vorderet,  die  sal  al  ut  von
sverd  halven  dar  to  geboren  sin.
32.  Ssp.  1.  22.  §.  4.  De  vrowe  (sal)  to  herwede  irs  mannes  sperd
geben,  u.  dat  beste  ors  oder  perd  gesadelet,  u.  dat  beste  harnasch,  dat  be
hadde  to  enes  mannes  live,  do  he  starf  binnen  sinen  weren;  dar  to  —  enen
herpole,  dat  is  ein  bedde  u.  ein  küssen  u.  ein  lilaken,  ein  dischlaken  tpei
beckene  u.  ene  dvelen.  dit  is  ein  gemene  herwede  to  gevene  u.  recht,
al  settet  die  lüde  dar  mangerhande  ding  to,  dat  dar  nicht  to  ne  hort.
36.  Rüden.  Stat.  45.  Hyr  nach  steyt  dat  tho  dem  herwede  horet:  tho
dem  yrsten  salmen  gheven  al  eynes  mannes  scapenen  cledere.  Vortme  wer
et  ehn  bouman:  eyn  pert,  dat  nest  den  besten  were.  Weret  aver  dat  eyn
borghere  nicht  me  dan  eyn  pert  en  hedde,  dat  solde  in  der  were  blyven  dorch
nut  willen  der  stat.  Vortme  salmen  gheven  eynen  halven  waghen,  dat  sal  syn
dat  vorderdel.  Vortme  eyn  kyste,  da  eyn  svert  moghe  inne  leghen,  eynen
kethel,  da  men  eyne  sculderen  mochte  yne  seden.  Vortme  hedde  eyn  man  tvier
hande  wapen  tho  syme  lyve,  dat  beste  solde  in  der  were  blyven,  dat  andere  solde
men  tho  dem  herwede  gheven;  wes  da  nit  en  were,  des  en  darf  men  nicht
gheben.  —  (47)  Wer  et  eyn  beckere,  so  ghevet  he  tho  dussen  vorgen,  dingen,
eft  se  da  sint,  twe  knedetroghe,  scatelen,  voyrvorken,  gherstel,  spankel.  (48)
Wer  et  eyn  wullenwevere,  so  ghevet  he  to  dussen  vorg.  dingen  —  syn
thowe,  eyn  par  spolen  u.  eyn  spolthawe,  tvintich  par  cloven.
(49)  Is  et
ehn  scomekere,  so  ghevet  he  t.  d.  v.  d.  —  syn  snidebret,  syn  bylenmesser,  eynen
knhp  u.  eyne  suele.  (50)  Wer  et  eyn  smyt,  s.  g.  h.  t.  d.  v.  d.  —  syne  blagsbeelghe, -
  synen  hanthamer,  eyn  lopen,  eynen  hofhamer,  eyne  hoftangen,  eyn
scorthevel,  u.  eyn  seufyseren.  (51)  Wer  et  eyn  tymmerman  s.  g.  h.  t.  d.  v.
d.  —  shne  bylen,  syne  barden,  syne  sulexen  u.  eynen  bantnenegher.  (52)  Wer
et  eyn  scredere,  s.  g.  h.  t.  d.  v.  d.  —  syn  stecscheren  u.  syne  hantscheren.  (53)
Wert  eyn  vleschowere  s.  g.h.  t.  d.  v.  d.  —  syn  pleschbylen,  syne  pleschbarden,
spne  vleschebank  u.  syn  messet.  (54)  Wer  et  eyn  lynenwevere,  s.  a.  h.  t.
d.  b.  d.  —  syn  stelle,  u.  synen  selachkam.
38.  Ssp.  I.  27.  §.  1.  Jewelk  wif  erft  tvier  wegene:  ir  rade  an  ir
nesten  nichtelen,  de  ir  von  wifhalven  is  bespas,  u.  dat  erve  an  den  nesten,
it  si  wif  oder  man.
39.  Verm.  Ssp.  (B.)  I.  7.  3.  Die  eldeste  tochter  nympt  die  gerade
zuvor.  Ist  abir  se  aws  gegebin,  so  nymt  sie  eine  ane  die  edelste  ab  sie  nicht
awsgeradt  ist.
40.  Rüden.  Stat.  55.  Were  et  also  dat  eyn  vrowe  eyne  dochter  beredet ¬
  u.  de  prowe  mer  dochter  hevet  dan  eyne,  so  sal  de  eldeste  dochter,  de
in  der  were  blyvet,  boren  de  gherade  van  der  moder,  et  en  sy  also  vele,
dat  se  de  dochtere  al  beraden  hedde,  so  solde  de  eldeste  dochter  de  abetade ¬
  boren.  dyt  ys  eyn  recht  also  vere,  als  dusse  vorgen,  dochtere  syn  eynweldich ¬
  van  vader  u.  van  moder.
42.  L.  Angl.  et  Werin.  Tit.  7.  §.  3.  Ornamenta  muliebria,  quod
rhedo  dicunt,
44.  Sächs.  Dist.  b.  Pölman  IX.  10,  4.  Gerade  heisset  alse  viel  als
Hausgerethe.
45.  L.  Angl.  et  Werin.  Tit.  6.  §.  6.  Mater  moriens  filio  terram.
mancipia,  pecuniam  dimittat,  filide  vero  spolia  colli  id  est  murengs,
Rascas,  monilid,  inaures,  vestes,  armillas,  vel  quidquid  ornamenti  proprii
videbatur  habuisse.
40.  L.  Burg.  51,  3.  Ornamenta  et  vestimenta  matrimonialia  ad  filias
absque  ullo  fratris  fratrumque  consortio  pertinebunt.
47.  Ssp.  1.  24.  §.  3.  Allet  dat  to  der  rade  hort,  dat  sin  alle  scap
u.  gense  u.  kasten  mit  upgehavenen  leden,  al  garn,  bedde,  pole,  küssene,  lila=
            
Waiting...

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzerin, sehr geehrter Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.

powered by Goobi viewer