159
quodammodo membris defraudari, et colonos in aliis
terris demorantes, dominos terrae maximis damnis
afficere, censemus, quemadmodum in curialium conditione ¬
nemo ex temporali cursu liberatur; ita nec
adscriptitiae conditioni suppositus, ex annalibus curriculis ¬
quantacunque emanauerint, vel quocunque
pro ixa negotiatione aliquis sibi vindicet libertatem:
sed maneat adscriptitius, et inhaereat terrae; etsi se
celauerit, vel separare se conatus suerit, secundum
exemplum serui fugitiui sese diutinis insidiis furari
intelligatur, et sit suppositus vna cum omni sobole sua,
etsi in alia terra eam fecerit huiusmodi fortunae et illationi, ¬
nulla liberatione illi penitus competente.
Nec 40 annorum praescriptio locum habebit, licet
propter generalitatem l. 4. C. de praesc. 30 et 40 annor. ¬
illud affirmet MEVIVS vom Zustand der Bauersleute =
p. 105. nam haec lex est ANASTASII imp.
illa autem antea relata in hoc §. IVSTINIANI
ideoque posterior, generalitatem prioris legis restringens. ¬
Itaque remanebit, vt immemoriali praescriptione ¬
vtatur m). Liberi autem siue, vt in lege
diin) ¬
Si homo proprius libertatem obtinet a domino suo tantisper ¬
discedendi, non tamen manumittitur, domini quidem
iura in hominem proprium praescriptione definita regulariter ¬
extingui non possunt; at haec regula exceptionem admittit ¬
in casu, quo dominus hominem proprium cogere voluit, ¬
vt reuertatur, hic vero negauit, se esse hominem proprium, ¬
ac ille in hac negatione adquieuit. Etenim ab hoc
tempore homo proprius non amplius precariam habet libertatem, ¬
et hinc longi vel longissimi temporis triginta annorum ¬
praescriptione, prout res postulat, libertatem adipisc
ac iura domini extinguere potest. Nempe requiritur longissimum ¬
tempus, si homo proprius nullum quidem libertatis ¬
titulum allegare potest, bona tamen fide putauir, se alterius ¬
hominem proprium non esse, sufficit longum tempus,
si probabili iusto titulo ductus bona fide se liberum hominem ¬
sputauit. E.
