HOROLOG. OSCILLATOR. C D & ipſa D G. Sed propter evolutionem, apparet utris-
que ſimul, rectæ C D, & lineæ D G, æquari rectam H G. Ergo duæ ſimul C F, F G majores quoque erunt recta H G. [?]
& ablata communi F G, erit C F major quam H F. Sed
F E major eſt quam F C, quia angulus C trianguli F C E
eſt rectus. Ergo F E omnino major quam F H. Unde ap-
paret, ab hac quidem parte puncti C, fili extremitatem non
pertingere ad rectam C E.

Sit jam punctum H propinquius principio evolutionis A
quam punctum C, ſitque fili poſitio H G, tunc cum ejus
extremitas eſſet in H, & ducantur rectæ D G, D H, qua-
rum hæc occurrat rectæ C E in E: apparet autem D G re-
ctam non poſſe eſſe in directum ipſi H G, adeoque H G D
fore triangulum. Jam quia recta D G vel minor eſt quam
D K G, vel eadem, ſi nempe evolutæ pars D G recta ſit; additâ utrique G H, erunt rectæ D G, G H ſimul mino-
res vel æquales duabus iſtis, ſcilicet D K G & G H, ſive
his æquali rectæ D C. Duabus autem rectis D G, G H mi-
nor eſt recta D H. Ergo hæc minor utique erit rectâ D C. Sed D E major eſt quam D C, quia in triangulo D C E
angulus C eſt rectus. Ergo D H multo minor quam D E. Situm eſt ergo punctum H, hoc eſt extremitas fili G H, in-
tra angulum D C E. Unde apparet neque inter A & C us-
quam illam pertingere ad rectam C E. Ergo C E tangit
curvam A C in C; ac proinde D C, cui C E ducta eſt
perpendicularis, occurrit curvæ ad angulos rectos. quod
erat demonſtrandum.

Hinc etiam manifeſtum eſt curvam A H C in partem u-
nam inflexam eſſe, & in eandem partem cavam ac ipſa A G B,
cujus evolutione deſcripta eſt. Omnes enim tangentes lineæ
A H C, cadunt extra ſpatium D G A H C: omnes vero
tangentes lineæ A G D, intra dictum ſpatium. unde liquet
cavitatem A H C reſpicere convexitatem A G D.