399.
§  124.  Quatenus  eiusmodi  ius  personale  ad
rem  definitam  dandam  aut  praestandam  spectat,
ius  ad  rem  vocatur.
§  125.  lus  est  reale,  si  eius  exercendi  facultas
coniuncta  est  cum  re,  nulla  certae  alicuius  personae -
  ratione  habita.
§  126.  Ea  quoque  iura  vocantur  realia,  quorum -
  obiectum  res  est,  nulla  personae,  eam  detinentis, -
  ratione  habita.
§  127.  Eiusmodi  iura,  quae,  quod  ad  obiectum -
  attinet,  realia  sunt,  vocantur  iura  in  re.
§  128.  lura  intuitu  subiecti,  cui  competunt,
realia,  esse  possunt  intuitu  obiecti  mere  personalia, -
  aut  simul  iura  in  re.
§  129.  Neque  minus  iura,  quae  intuitu  obiecti
sunt  realia,  respectu  subiecti,  cui  competunt,  referri
possunt  ad  mere  personalia,  aut  ad  iura  etiam  realia.
§  130.  Si  in  legibus  agitur  de  iuribus  realibus
sine  ullo  additamento,  iis  subintelliguntur  iura  intuitu -
  obiecti  realia,  aut  iura  in  re.
§  131.  Actus  aut  factum,  que  quis  ius  in  re
acquirit,  dicitur  modus  acquirendi.
§  132.  Causa  legalis,  qua  actus  seu  factum
eam  habet  vim,  ut  ius  inde  possit  acquiri,  titulus
vocatur.
§133.  Acquisitio  iuris  in  rebus  alterius  ratione
acquirentis  ius  antecedens  ad  rem  praesupponit.
Max-Planck-Institut  fü