Bürgerliche Ehre nach dem älteren Rechte. § 49.
129
41. Gl. z. Ssp. III 78 § 1. Nu set he van der werden ere —, wente
alle ere van truwe kumpt.
42. Ssp. 1 40. Sve so trüwelos beredet wert, oder herevlüchtich ut des
rikes denste, dem verdelt man sin ere u. sin lenrecht.
43. Magdeb. Weichb. b. Mühler §61: mac he daz — bewisen mit bederven ¬
luten, daz sin allerhande man, di ire truwe u. ere wol
behalden haben, u. unvorleget sin an irme rechte.
44. Mühlhäus. Stadtr. a. d. 13. Jahrh. (Mühlh. UB. S. 625): mac he
iz brenge mit den lutin — di uri truwe u. ur ere bihald en habin.
45. Ssp. III 8: svie den vörsten vrede lovet u. in truwen plichtich
is rc.
46. Gl. hierzu: „plichtich is.“ hir ment he di undersaten mede; disse sin
ern heren nicht allene plichtigh (in) unvrede (nicht) tu verlaten, mer se sin plichtig ¬
en in allen noden tu helpen bi eren eren (I 40 [s. oben Nr. 421).
47. Schwsp. 55 Z. 22 ff. Swer sine triuwe an den kinden niht behaltet ¬
oder an der vrowen, der er phleger ist, den sol man palmunden.
48. Richtst. Landr. 33 § 9. Wert en balemundet, — alse verdelet man
eme —
sinere.
49. Schwsp. (Laßb.) 278. Daz wir sprechen an ir ere, daz meinen wir
also: ob man einen man an seinen eit sprichet, oder an siniu e werch
oder daz man giht er si niut geloubig, oder daz man in seit von der
cristenheit, daz er diu ding getan habe, diu uneristenlich sint.
50. Richtst. Landr. (Senck.) 51. De uch truweloiß wurde vur eide,
deme verdeilt men zo der dritten clage sin leen u. sin ere.
51. Dipl. a. 1336 ap. Guden. 3, 291. Were aver dat sache, dat wir
eyniche wyß hierwyder deden, so solin wir truweløs, erlos ind meyneydich -
sin.
52. Ssp. 1 5 § 2. Wif mach mit unkuschheit irs lives ire wifliken ere
krenken; ire recht ne verlüst se darmede nicht.
53. Kl. Kaiserr. 3, 5 Ueberschr. (Senckenbg.). Von großen eren
der
rittere.
54. Das. 4, 1 Ueberschr. (das.). Von den rechtin u. waz se ere haben
sollen di borgere.
55. Gl. z. Ssp. 1 51. Rechtlose lude synt drierleye. De ersten sint
rechtelos also dat se in gerichte nicht tugen moghen, u. dat se nemandes ¬
word vor gerichte spreken mogen. — De anderen, de rechtelos
syn, de synt rechtelos in erem gude, so dat se des nicht moten vorgever
noch vorkopen. De drudden synt rechtlos an lyve u. an gude. An lyve
also dat me se wol erslan mot. He is ok rechtelos an dem gude also dat he des
nicht erven ne mach. De ersten synt spellude u. erlose lude. ut s. ar. xxxviij.
(]. oben Nr. 25) xxxix. (s. unten Nr. 63). De anderen synt de, den ere gud
in de koningliken wald u. achte gedeled is. ut s. ar. xxxviij § ii. De drudder
synt de, de vredelos gelecht syn. ut j. li. ij. ar. x. Dit geschud ok twierleyewiis. ¬
Etlik werd van deme richtere vredelos gelecht, alse vorvestede lude
u. vorachtede lude. ut s. ar xxxviij. et j. li. ij. ar. x. De anderen don
wat, dar se sik sulven mede vredelos leggen, alse de des nachtes
in der lude huse breken. ut j. li. jj. ar. x. § iij. et li. iij. ar. xxxvj.
edder de mit echterlude wyven alto heymelik syn.
56. Tacit. G. c. 6 : nec sacris adesse aut concilium inire ignominioso fas.
57. Cap. missor. a. 809 (Mon. C 151). Ut postquam quisque ad mortem
fuerit judicatus, neque judex fiat neque scabinius neque testis neque ad sacramentum ¬
recipiatur; sed unde alii jurare debent, ipse semper ad judicium Dei
examinandus accedat.
58. Ssp. 1 61 § 4. Jewelk man mut wol vorspreke sin — to lantrechte, -
den man an sime rechte nicht bescelden ne mach.
59. Sächs. Lehnr. 2 § 1: alle die rechtes darvet oder unecht geboren ¬
sin, die solen lenrechtes darven.
60. Gl. z. Sächs. Lehnr. 2 b. Homeyer des Ssp. 2ter Th. Bd. 1 S. 348:
alle die des rechtis darbin die syn alle von dem herschilde vorlegit, u. darumme
so haben sie keyne lehen.
Kraut's Grundr. z. Vorl. üb. d. deutsche Privatr. 6. Ausg.