d@in totum, quam ſecundum partes proportiona-
les. Quod & c.

20.1.

0037-01

21. SCHOLIVM I.

Licet hæc propoſitio oſtenſa ſit per indiuiſibilia,
poteſt tamen probari modo Archimedeo. Cum e-
nim probatum ſit armillam circularem N R P, æ-
qualem eſſe circulo Q T, etiam (ſi inſcribantur)
tubus cylindricus N L P, inſcriptus in exceſſu fruſti
coni ſupra cylindrum, erit æqualis cylindro Q V,
inſcripto in conoide. Si ergo diuidatur B D, in
quibuſcunque punctis, & per hæc agantur plana vt
ſupra, & fiant tubi, & cylindri modo antedicto, fa-
cile patebit omnes tubos cylindricos inſcriptos in
exceſſu fruſti coni ſupra cylindrum, æquales fore
omnibus cylindris in conoide inſcriptis. Quare ſi
hæc diuiſio fiat per continuam biſlectionem D B,
partiumque eiuſdem; quia tam in exceſſu fruſti ſu-
pra cylindrum, quam in conoide inſcribemus ſolida
ab ipſis deficientibus defectu minori quacunque
data magnitudine; tandem concludemus exceſſum
prædictum, & conoides eſſe magnitudines æqua-
les. Hæc autem viris Euclideis, Archimedeiſque
ſunt nimis obuia.

22. SCHOLIVM II.

Poteſt ergo conſequenter ad ſuperius ſæpe dicta,