379
1.  Liberis  bonorum  possessio  datur,  tam  his,  qui  in  potestate  usque ¬
  in  mortis  tempus  fuerunt,  quam  emancipatis;  item  adoptivis, ¬
  non  tamen  etiam  in  adoptionem  datis.  Ulp.  XXVIII  §.  8.
Si  quis  ex  his,  quibus  bonorum  possessionem  Praetor  pollicetur, ¬
  in  potestate  parentis,  quum  moritur,  non  fuerit,  ei  liberisque, ¬
  quos  in  ejusdem  familia  habuit,  si  ad  eos  hereditas
suo  nomine  pertinebit,  neque  notam  exheredationis  meruerunt,
bonorum  possessio  ejus  partis  datur,  quae  ad  eum  pertineret,
si  in  potestate  permansisset,  ita  ut  ex  ea  parte  dimidiam
ipse,  reliquam  liberi  ejus  habeant,  hisque  duntaxat  bona  sua
conferat.  L.  1  pr.  D.  de  conjung.  (37,  8).
Emancipatis  liberis  ex  edicto  datur  b.  p.,  si  parati  sunt  cavere ¬
  fratribus  suis,  qui  in  potestate  manserunt,  bona,  quae
moriente  patre  habuerint,  se  collaturos.  Ulp.  XXVIII  §.  4.
4.  —  Verba  Edicti:  TVM  QVEM  EI  HEREDEM  ESSE  OPORTERET,  SI
INTESTATVS  MORTVVS  ESSET.  —  L.  1  pr.  D.  unde  legitimi
(38,  7).
Agnatos  —  capite  deminutos  -  vocat  tertio  (gradu)  proximitatis ¬
  nomine.  —  (§.  28)  Idem  juris  est,  ut  quidam  putant,
in  ejus  agnati  persona,  qui,  proximo  gradu  omittente  hereditatem, ¬
  nihilo  magis  legitimo  jure  admittitur,  sed  sunt,  qui
putant,  hunc  eodem  gradu  a  Praetore  vocari,  quo  etiam  per
legem  agnatis  hereditas  datur.  (§.  29)  Feminae  certe  agnatae, ¬
  quae  consanguineorum  gradum  excedunt,  tertio  gradu
vocantur,  i.  e.  si  neque  suus  heres,  neque  agnatus  ullus
erit.  (§.  30)  Eodem  gradu  vocantur  etiam  eae  personae,
quae  per  feminini  sexus  personas  copulatae  sunt.  (§.  31)
Liberi  quoque,  qui  in  adoptiva  familia  sunt,  ad  naturalium
parentum  hereditatem  hoc  eodem  gradu  vocantur.  Gaj.  Ill
§§  27-31.