Societas
aequalis,
aequalis.
Societates
domesticae.

in

Liber  II.  Cap.  I.  Tit.  I.
78
tur  existente  collisione  bonum  focietatis  cuiusys
subordinatae  semper  postponi  bono  focietatum  subordinatarum ¬
  communi.  (§.  159.  coll.  §.  157.  sch.  2.)
1.  Societatem,  cui  aliae  subordinatae  funt,  respecu
harum  subordinantem  dicunt.
2.  Societas  composita  maior  concipi  nequit  fine  istiusmodi ¬
  subordinatione.
171.  Si  potestatis  socialis  exercendae  ius
sive  imperium,  penes  universam  societatem  est,
societas  dicitur  aequalis,  sin  irrevocabiliter  penes
unum  e  socus  aut  plures,  iunctim  sumtos,  inaequalis, ¬
  f.  rectoria,  eaque  perfecte  vel  imperfecte
talis,  prout  imperium  plenum  est,  vel  minus  plenum. ¬
  Fieri  itaque  potest,  ut  societas  quaedam
composita,  ipsa  aequalis,  ex  inaequalibus  efficiatur, ¬
  et  aequalium  consociatio  ipsa  sit  inaequalis,
sed  et  aequalium  aequalis  et  inaequalium  ipse  inaequalis ¬
  nexus  socialis  intelligi  potest.
1.  Societas  aequalis,  cuius  regimen  fit  in  extraneo
quodam  a  quibusdam  dicitur  societas  aequalis  sine
potestate;  ea,  de  qua  hic  agitur,  cum  potestate,
Sed  prioris  generis  societas  quomodo  concipi
mente  posfit,  equidem  non  intelligo.
2.  Aequalis  an  inaequalis  focietas  num  praesumi  debeat
ex  limilitudine  rationis  supra  (§.  169.  sch.  1.)  propolitae ¬
  definiendum.  In  dubio  quaelibet  focietas
aequalis  esse  censetur.
3.  Ex  genere  societatum  aequalium  est  collegium,
live  locietas  simiplex  plurium,  quam  duorum.
§.  172.  Domesticae  vocantur  societates  quaedam ¬
  ab  earum  scopo,
vita  scilicet  sociorum  et
conluetudine  familiari.  Eius  generis  est  societas
composita  minor  (§.  169.),  quae  familia  dicitur,
et  ex  locietatibus  simplicibus  matrimonialis,  paterna, ¬
  herilis,  ex  quibus  scilicet  illa  conflatur,