- 9 —
poss. c. t., XXXVII. 4. l. 1. §. ult. l. 2. — de bon. libert.,
XXVIII. 2. l. 3. §. 7. l. 4. §. 1.
2) C. comm. de succ., VI. 59. l. 4. — Daher D. de inj. r.
irr. test., XXVIII. 3. l. 6. § 5. — ad Sctum Tert., XXXVIII.
17. l. 2. §. 2—3.
3) D. de test. milit., XXIX. 1. l. 10.
4) D. de captiv., XLIX. 15. l. 12. §. 1.
5) D. eod. l. 22. pr. §. 2.
6) D. de bon. damnat., XLVIII. 20. l. 7. §. ult.... quia civitatem ¬
amisit, heredem habere non potest. — de'int. et rel.,
XLVIII. 22. l. 3. Eum qui civitatem amitteret, nihil aliud
juris adimere liberis, nisi quod ab ipso perventurum esset
ad eos, si intestatus in civitate moreretur, hoc est, hereditatem ¬
ejus etc. — Der Grund wohl in D. de poen., XLVIII.
19. l. 17. §. 1. —Hieraus D. de jure sisc., XLIX. 14. l. 31.
— Die in dem frühern Recht vielleicht enthaltene Modification ¬
(Ulp., XX, 14.) ist in das justinianeische nicht
übergegangen.
7) D. de inj. rupt. irr. t., XXVIII. 3. l. 6. §. 6.... nam poenae
servus efficitur etc. — qui test. f. p., XXVIII. 1. l. 8. §. ult.
8) D. de bon. damnat., XLVIII. 20. l. 7. §. ult. — Daher D.
de legat. III. l. 1. §. 2.
9) Namentlich nicht in der Confiscation, da diese nicht einmal
factisch das Beerbtwerden unmöglich machte (D. mand.,
XVII. 1. l. 22. §. 5. — qui t. fac. p., XXVIII. 1. l. 8. §. 1.),
und wenn der Fiscus später Erworbenes in Anspruch nimmt,
so geschieht es nur, weil der Gestorbene keine Erben hat,
D. de bon. damnat., XLVIII. 20. l. 7. §. ult. — C. de hon.
proscr., IX. 49. l. 2.
40) D. de inj. r. irr. t., XXVIII. 3. l. 6. §. 12. — ad Sctum
Tert., XXXVIII. 17. l. 2. §. 3. — de bonor. poss. c. t.,
XXXVII. 4. l. 1. §. ult. l. 2.
44) Denn wir haben keine Sclaverei, und C. comm. de succ.,
VI. 59. Auth. Omnes peregrini..... si testari voluerint, de