442
DE MEMBRANA PITUITARIA
Quibus peractis sejungere nonnulla eorum corpusculorum ab
invicem cultro nitor, obtineo: integra corpuscula vitrea lente
inspicio, nihil clarius observo: scindo, nequicquam cavitatem
aliquam subobscure intueri mihi videor. Maceratione utor,
praeterea tum leniter cultri, aut acus acie illa persequor, videntur ¬
interius in membranae substantiam inseri, fierique tenuiora; ¬
id dum praesto in plurima vascula incurro, quae aut
in illa tubercula, aut prope, ad superficiem membranae pituitariae ¬
desinere videntur. Sunt haec vascula crassiuscula, cylindracea ¬
, atque retis more distributa juxta membranae superficiem.
Ad horizontem deinde membranam caute incido; extimam
ejus partem sectam, tenuem eam quidem ut pelluceat, supra
vitrum duco, atque vitrea lente adverso lumine inspicio; aliqua ¬
ex dictis corpusculis radicem veluti ostendunt, quae in
membranae substantiam inserta videtur.
Haec vero omnia clarius observantur, si vitrum, in quo secta ¬
membranae pars expansa fuit, ad perpendiculum conspiciatur, ¬
foramen tamen, ut cavitas nulla, hoc mihi artificio
innotescere potuit.
Haec de septi tuberculis. Eadem ne de tuberculis extremitatis ¬
anterioris magni ossis turbinati? vasorum rete similiter adest. ¬
Reliqua non satis observare potui; analogia tamen id forte ¬
suaderet. Illud equidem non sine voluptate, vitrea lente
adhibita, deteximus in membrana pituitaria, quo maxillares
sinus sepit, atramento tincta majora quaedam hic illic disseminata ¬
tubercula adesse, in quorum medio patens aderat foramen
peculiari anulo circumdata, siphunculorum more, qui mucum
in cavitatem intestinorum effundunt.
Id quidem, quod sciam, a nemine observatum fuit, cum hactenus ¬
praestantiores anatomici negaverint in narium sinubus
porulos, glandulasve haberi.
In illa corpuscula praeterea tanquam ad commune receptaculum ¬
bina, pluraque interdum vasa, veluti rivuli, confluere