148
dubitatio nulla est, tamen de loco ipsi inter creditores
assignando disceptari adhuc potest. Equidem illi omnes
creditores ad evictionem praestandam teneri, ideoque inter
cos referendum illum arbitror, quibus ante omnes satisfaciendum ¬
est, quia omnes creditores ipsis obligantur.
(Massegläubiger.) Cujus rei ratio haec est. Si vera est
obligatio creditorum ad evictionem praestandam, emtor,
evictionem perpessus est creditor creditorum, ideoque cogi
non potest, ut inter illos nomen suum eo consilio pronteatur, ¬
ut ipsi simul cum reliquis ordine consueto ex bonis ¬
debitoris satissiat. Ei enim non debitor, sed creditores
debitoris communis tenentur. Eandem sententiam sovit
Auditorium Principis, quum emtori fundi sub hasta venditi, ¬
qui iis, qui pecuniam deposuerant, eam restiluere
debuerat eamque ob causam a creditoribus ejus, cujus
fundum emerat, evictionis praestationem postulabat, locum
inter eos assignaret, quibus primo loco satisfaciendum esset.
Id quod testatur REINHARD 7. 7. Itaque nihil interest, quo
tempore fiat evictio et emtor eam sibi praestari postulet.
Neque ad eam extendi potest praeclusio, quae sententia in
contumaces et nomina inter creditores non profitentes pronunciata ¬
est, quia hujus vis ad creditores debitoris communis ¬
restringenda, neque ad eos extendenda est, quibus
creditores ipsi tenentur.
§. 18.
Personam adversarii si spectamus, contra quem dominium ¬
probari in Saxonia oportet, eadem de ea monenda
sunt, quae Sect. I. Cap. III. hujus libelli eadem de re jam
diximus. Nam etiam jure Saxonico necessaria est ad partes ¬
rei obtinendas possessio cuin animo rem sibi habendi
conjuncta. Qui enim dicit, se sibi rem habere nolle, eo
significat voluntatem, possessionem ad petitorem transterendi, -
neque de ejus jure dubitat. Unde etiam cogi non
potest, ut cum petitore litem de proprietate suscipiat
