76
INSTITUTIONES  IURIS  ROMANI  PRIVATI.
licium,  lectus,  tabula,  vehiculum,  quae  et  connexe  res  vocantur.
aut  ex  corporibus  inter  se  distantibus,  sed  eo  ad  unam  rem  conlunctis, ¬
  quod  uni  nomini  sunt  subiecta;  veluti  grex,  legio,  taperna. ¬
  Est  autem  hac  universitatis  ratio,  ut  etiam  singulis  partibus ¬
  mutatis,  auctis  vel  diminutis,  totum  universitatis  semper  idem
esse  censeatur.  Alia  in  multis  iuris  articulis  singularum,  quam
universarum  rerum  est  ratio.  Neque  vero  omnis  plurium  rerum
mullitudo  vel  collectio  universitatem  constituit;  sed  ea  tantum.
qua  adeo  uni  nomini  subiecta  est,  ut  mutatis  etiam  singulis  corporibus ¬
  eadem  habeatur  1
§.  277.  Res  denique  dividua  sunt  vel  individug.  Dividue
vocantur  res,  quae  sicuti  fundus  in  partes  separate  et  pro  diviso
à  pluribus  possesse  nihilominus  integrae  manent;  individuae,  que
in  partes  distinete  unum  corpus  esse  desinunt,  siculi  omnes  res
mobiles,  quae  igitur  mon  nisi  pro  indiviso  plurium  esse  possunt  à
§.  278.  Diversarum  rerum  inter  se  coniunctione  vel  mutua  ratione ¬
  considerata,  alie  principales  sunt,  aliæe  accessoria  2);  et  in
ommibus  quidem  rebus  corpus  ipsum  ab  eius  causa  et  accessionibus ¬
  distinguimus  );  hao  illud  semper  sequntur.  Accesionum
numero  potissinum  sunt  fructus,  pertinentice  (quas  vocant),  id
quod  interest,  sive  utilitatum  eius  astimatio,  impense  in  rem
lactae,  que  sicuti  illa  rem  augere  videntur,  ita  eam  minuunt.
Fructum  varia  sunt  divisiones;  distinguuntur  enim  civiles  et
naturales,  pendentes,  separati,  percepti,  extantes,  consumti  5).  Pertinentia ¬
  seu  acessio  proprio  sensu  hodie  omnis  vocatur  res,
que  alteri  ita  juncta  est,  ut  eius  pars  esse  videatur  e).  Impensa
aut  necessariæ  sunt,  aut  utiles,  aut  voluptuose?
1)  Hec  collguntur  ex  fr.  23.  pr.  fr.  30.  pr.  D.41,  3.  I.  76.  D.5,  1.  fr.  13.
pr.  34  pr.  D.  20,  1  (de  pign.  et  hyp.).  fr.  23.  S.  5.  D.  6,  1  (de  R.  V.).  S.  18.
1.  2,  20  (de  logat).  fr.  65.  5.  2.  D.  30  (de  legat.  L.).  De  vera  notione  uni
verstatis  rerum  seripinus  in  Archie  für  Cisikick.  Pracis,  t.  11.  p.  196-204.
2)  Fr.  8.  D.  6,  1  fül.  oit).  kr.  25.  5.  1.  D.50,  16  (de  V.  S.).  fr.  5.  §.15.
D.  13,6  (commodat).  Alio  sensu  naturaliter  indiviso  vocantur  res,  quo  sine
damno  dividi  non  possunt.  fr.  26.  §.  2.  D.  30  (de  Leg.  L).  De  rebus  dividuis ¬
  et  individuis  seripsimus  in  Rosshirt,  Zeitsckreft  II.  66-92.
3)  Fr.  17.  D.  19,  1  (de  act.  emti.).
4)  Fr.  20.  D.  6,  1  (de  rei  vind),  fr.  23.  35.  D.  50,  16  (de  V.  S.).
5)  Fr.  25.  8.  1.  fr.  34.  D.  2,  1  (de  usuris.  fr.  29.  D.  5,  3  (de  hered.
pett)  f.  4.  D.  6,  1  (de  R.  V).  k.  18.  D.  7,  4  (quib.  mod,  ususfruct  amit).
§.  2.  I.  4,  17  (de  off.  iud.).
6)  Fr.  17.  pr.  S.  1.  f.  20.  34.  44.  D.  19,  1  (de  act.  emdt.).  c.  2.  C.  3.32
(de  R.  V.).
7)  Fr.  1.  D.  25,  1  (de  inpensis).  fr.  79.  D.  6,  1  (de  rei  vind.).  Up.
VI.  14—17.