SECT. VII.
characteristicam, ad Cervinum genus retulit.
Ruminans autem appellamus, quoniam organis ¬
ad Ruminationem requisitis à Natura ess
dotatum: Ore videlicet, dentibus primoribus
in superiori maxilla destituto: deinde gula seu
Oesophago è duobus musculis oppositis, quo
rum altet cibum ad ventrem depellit, alter ve
ro eadem via pabulum in os, ad ruminationem ¬
perficiendam, repellit, constante: &
tandem quatuor ventriculis, quorum primus,
roiα ν s. magnus venter dictus, cibum
leviter commansum excipit, eundem aliquandiu ¬
retinet, & deinde maceratione emollitum
eructat, ut in os postea ad masticandum probe ¬
retrudatur. Secundus, qui à similitudine
ex favorum cellulis, quas interna sua superficie ¬
aliquatenus reprasentat, desumpta xeνα -
seu Reticulum nominatur: ut & Tertiu,
græcis &, Latinis Centipellio, & Germanis
ob multiplicem membranarum inaequalium
plicatarumque numerum Mannigfalt nuncupatus, -
ad conterenda laevigandaque assumpta
contexti videntur. Qui succedit quartus &
ρ, Abomasus atque Asellus vocatur, fermentum ¬
quoddam acidum præparat, cujus
ope, ut & plagularum, quibus interne distin
ctus est, plurimarum motu cibum ulterius
perfici, credere fas est. Plura qui de recensitorum -
quatuor ventriculorum structura, &
eorum officio scire desiderat, consulat Celeberr. ¬
Peyerum in aureo de Ruminantibus atque
Ruminatione tractatu eruditissimè atque prolixè
disserentem. Associamus Ruminanti bisulcum, ¬
pro taxando errore Autorum, qui Alcen ¬
ob ipsi affictam ungulam haud divisam
inter quadrupeda solipeda s. Solidungula numerarunt. -
Quod denique vasta corporis magnitudine ¬
Alce Cervos vincat, patet ex, collecta -
pattium proportione, in ejusmodi Ani
mali occiso à Gobelio Seniore instituta, & à
filio in Epistola de Alce sequentibus notata verbis: ¬
„Pectoris latitudo habuit XXII uncias,,,
aurium longitudo XI. earundem latitudo IX.,
à pectore ad genua erant etiam XXII. unciae,,
capitis longitudo XXVI. pollicum: circa cru¬,
ra posteriora altitudo LXXXII. pollicum fuit,,,
quæ sex Romanos pedes explent, nam men,
surantis pollex unciam, quarum X1I. pedem,,
Romanum faciunt repræsentabat. Jam si,
trunco corporis altitudo colli & capitis ad¬,
jiciatur, octenos pedes, & cum cornubus no,
venos ferè superare videbatur. „ Quod asserto -
Wormiano corroboratur, quando in Mu
sei sui descriptione p. 336. testatur, Alcen magnitudina ¬
& proceritate Equum superare, imo
in Norvvegiâ tantam obsetvatam fuisse, ut sub
ventre ejus quis stare valeret; quamvis ordinario -
crassitie, altitudine & proceritate ad equum ¬
Turcicum accedat.
Hisque præmissis agedum Alcen nostram
DE ALCE.
secundum singulas corporis sui partes aliquanto ¬
penitius consideremus, ut eo clarius elucescat, ¬
quibus cum Cervo conveniat, & quibus ¬
ab ipso existat disctiminata. Quo autem ¬
co meliore hoc fiat ordine, â capite tanquam ¬
editiori loco capiemus initium, ad reliqua ¬
semper inferiora, usque ad calcem, naturae ¬
ductum sequendo progassuri. Caput
itaque tam in masculino, quam in foemineo
sexu magnum est, & cervino oblongius, figura ¬
& colore mulino respondens, adeoque
minus decoro aspectu. Nares patulae sunt &
amplae, imo quandoque tantae capacitatis, ut
integros pugnos in foramina absque ulla violentia ¬
immittere liceat. Aures in utroque ca
pitis latere pendulae atque latae longitudine
novem, & quatuor unciarum latitudine asininas ¬
repraesentant. Labrum superius inferiori ¬
non solum crassius est, sed etiam propendendo ¬
illud obtegit, non tamen tantae existit
molis, ut animali opus sit inter pascendum
retrogradi, ne illud dentibus inseratur. O
magnum est, & in ea Alce, quae spectante Gobelio ¬
Seniore caesa fuit, decem uncias s. pollices ¬
continebat. In parte anteriore inferioris
maxilla octo visuntur dentes in semicirculum
dispositi, qui ita acuti sunt, ut mediantibus
ipsis Alce cortices arborum commode derodere ¬
valcat. Supra nullos habet inferioribus
antrorsum è regione oppositos: sed mox post
intervallum octo digitorum in superiore & inferiore ¬
mandibula sex sunt molares duplicati,
ut in bobus, ad ruminationem comparati.
Linguam habet bovinae similem, nimirum acuminatae ¬
scabritiei, ad detinendum pabulum ne
excidat, atque ad protegendas papillas nerveas, -
quæ gustus organum, ab inclementia &
obtritu rudioris alimenti. Nec hamata tantum ¬
lingua, sed pluribus asperum praeterea palatum, ¬
ac interna malarum capedo omnis echinata ¬
incurvis horret apicibus. De qua oris
atque palati figura, ut & dentium in Ruminantibus ¬
situ, audiamus elegantissimam Peyeri
observationem l. c. p. 173. his expressam verbis: ¬
„In situ hoc præcipuè notandum, ma-,
xillares dentes magno esse intervallo ab in¬,
cisivis remotos: ubi neutra oris parte quic¬,
quam eminet, sed quaedam observatur ma¬,
xillarum coarctatio, ut buccarum opera &,
linguae illic se inter maxillas immittentium,
urgeatur cibus ad fauces. Quo quidem con-,,
venientissimo retinendi adminiculo simul,,
provide cavetur, ne excidant boli rumina-,
tione. Quippe advertenti animum, ac ad,,
singula paululum attento pecoribus buccas,,
inter ruminandum tantisper constringi subo,
let, dum fracto impetu boli sistantur in ore,,
Hæec Peyerus.
Reliqua corporis dispositio haec est: Pectuvalidum ¬
& cum bumeris amplum se se extenH ¬