AAMPHITHEATRI ZOOTOMICI,
192
SECTIO CXXVI.
ANATOME
SCARABAEI MAJALIS
FOLIACEI
D. Joh. de Muralto.
e Miscellan. S. R. I. Acad. Nat. Cur. D. 2. A. I. p. 148.
Carabgus majalis foliaceus (Germ. ein
vis ora, lineola alba tingitur. Pedes sunt sex
Laub=Kaffer) longitudine pollicem seu
hamati, hirsuti ſeu ſpinosi: anteriores, breviounciam ¬
aequat. Caput ei lato scuto inres ¬
& minus carnosi, posteriores musculosi &
structum & mystace ornatum: ad oculi angufortiores ¬
existunt. Intra pectus porosae quae
lum majorem utrinque nodosae antennae seu
dam carnes (vehementer dubito an pulmones
cornua prominent, ornamento quasi plumeo
sint?) reperiuntur subrotundae, coloris rubencondecorata. ¬
Nodorum maximus ad scutum
tis. Per medium eorum descendit oesophagus
nasi desinit. Caput intra scutum pectoris renigricans. ¬
Supernè cor tanquam punctum rucondi ¬
potest & ad oculos usque instar speculi
bellum conspicitur. Ova XII. utero bicorni
resplendet. Anterius & caput & osculum hiradhæserunt. ¬
Pulchrè contorta sunt intestina
suta sunt. Cornua seu antennae quatuor no& ¬
tracheis plurimis, per quas aër visceribus afdos ¬
habent. Ornamentum eorum plumeum
fertur, ornata. Stomachus in medio intestiplicatile ¬
est. Mystax autem quinque articulos
norum haeret.
tenet, quorum extimus oblongus in apicem
Caterum cum hoc Scarabao quoad figuram
convexam desinit. Oculi sunt convexi, ac è
externam similitudinem aliquam habere videminimis ¬
speculis rhombum referentibus contur ¬
Scatabaus ruber marinus, Indici quem
flati. Collum splendida crusta instar speculi
Nauta
nitens intra pectus reconditum delitescit. Os
KAKERLAC
scuto seu labio duriore tectum est, loco oris
vocare solent, de quo seq habet Antonius Leautem -
foramen rotundum extat, per quod via
vvenhoec in Arcanis Natura detectis pag. 17. Hac
patet ad gulam.
aestate fortè rubrum accepi scarabaum (qui inScurum ¬
pestorale masculis nigricat, foemelterfuerat ¬
mercibus ex India Orientali missis,
lis rubet. Praeterea asperum est & ad margiquemque ¬
nautæ Kakerlac vocant) atque eum
nes ac propter pectus lanuginosum. Infra scudiscidi, ¬
ut vasa sanguifera, quae nigricantia quotum ¬
hoc, ubi alae aptantur, particula alia nigrique ¬
erant, in eô viderem, & hîc non sine adcans ¬
triquetra, splendida & hirsuta notatur.
miratione mihi, ut opinor, quorundam vasoAla ¬
utunque duplex est, quarum inferior
rum conjunctio clara apparuit; sed ubi ejusmodi
membranacea costis seu filis quinque erigitur,
animalcula saepius & accuratius examinarem
alias plicatilis est. Costarum color est spadividebam ¬
conjunctionem non fieri ex duobus
ceus; adnectuntur hae alae scuti pectoralis con
distinctis vasis, ut ex arteriis & venis, sed eam
finiis. Superiores alae sunt corticatae, durae, caex ¬
venae ramulo oriri, ut è Fig. IV. TAB.
stanei coloris, transparentes & lineis decoraLXXXVII. ¬
apparet, ubi C. & D. distincta esse
tae senis apteque dorso adaptatae, quod contevasa ¬
opinabar: postea mihi apparebat ut E. &
gunt.
F. ac etiam postea mihi saepius apparuit ac pasHoc ¬
è novem costis seu sulcis mollibus consim ¬
expertus sum eam ex uno eodemque ratextum ¬
est. Costarum margo albidus.
mo oriri, ut hîc in B. ostenditur. Haec vasa
Coccyx pradurum in apicem recurvum
etiam tenuissima erant reſpectu capilli nostri.
desinit. Venter è septem plicis aut annulis
Figuram integri animalculi Vid. TAB. CI.
contiguis constat. Utrinque segmenti cujus¬SECT.