AMPHITHEATRI XOOTOMICI
150
cem colligari, atque separatas ab to cito emori
„utrique testa innituntur, modo relaxatos ad
non levi documento, muscum illum nutritioni
„extremas testarum margines pertingere; quo
& propagationi earum haud parum contribuere,
„instanti etiam branchiae relaxatae, aquas imIpsas ¬
sic herbas ab ostreis in nutrimentum as„bibunt, ¬
simulque ex iis pabulum nitrosum
sumi probari quia non potest, recte asserimus,
„hauriunt; modo contractas introrsum deduOſtrea ¬
aqua nutriri. Cujus rei evidens testi
„ci, simulque branchias ad exprimendum aquas
monium suppeditant Ephem. Gall. Journai
„recens admissas cogere. Præter circulares
des scavans Ao. 1667. M. Avril P. Du Tertre
hos musculos duo alii apparent (De quibus ex
Jacobin. p. 172. Cet auteur afsure qu'il a vu
Perotto Gesnerus & Jonstonus. Spondylus in odans -
une petite Isle qui est proche de la Guastreis -
dicitur callosum illud rotundum albicans,
deloupe, quantité d'arbres si chargez d'huistres
quod intus habet in medio a similitudine spondyque ¬
les branches en rompoient, il ne dit pas
li.) recti dicuntur; quia fibrae eorum motrices
qu'elles viennet de ces arbres, mais seulement
perpendiculares, in medio ostrei consiti, testis
qu'elles y croissent & S'y nourrissent, Sa penper -
tendines, qui sunt adnati, motui aperiendi
sée est que les vagues de la mer venant á la& -
contrahendi testas, inservientes. Motus
ver ces branches, la semence d'huistre S'y atalias -
ipsis tribuitur nullus, lapidum enim instar
tache, & qu apres que les huistres sont écloses,
in imo maris haerent, etiamsi singulare quid a
elles croissent sur ces arbres & S'y nourissent
piscatore quodam in Silt referretur de Ostreo a
d' autant plus facilement, que leur poids failoco ¬
se movente. Dicebat se ante aliquod
sant courber les branches, elles sont raffraichies
tempus invenisse Ostreum ob maris refluxum
deux fois le jour par le flux & reflux de la Mer.
in sicco jacens, quod capere cum properaret,
Asserit autor in parva quadam insula prope
vidit se aperiens hauriendae aquae causa, dum
Guadeloup multas esse arbores ostreis adeo onuvero ¬
tolleret, fortiter sese claudendo transiliisse
stas, ut frangantur rami earum. Non dicit
a loco tres propemodum ulnas. Singulare inea ¬
ex arboribus generari, sed quod ibi crescant
quam hoc etiam Pastoris sui praesentia jura& ¬
incrementum capiant, putat ille a maris flumento ¬
sancte licet confirmaret piscator; mo
ctibus arbores inundantibus ostrearum semen
tum tamen loco motivum ipsis tribuere non
illuc delatum, haerere; Et cum ibi excludanpossumus. ¬
Movere se ostrea nequeunt inquii
tur, crescere in arboribus & pondere suo ramos
Aristoteles, quod & quotidiana confirmat exquia ¬
deprimunt, nutriri facilius, quae de die
perientia, quae lapidibus, tegulis, aliisque rebis ¬
a fluxu & refluxu maris refocillantur. Idem
bus adnata reperiuntur; quiete quoque sua de
in Pleymouth observari nunciat p. 231.
pertinaci proverbium suppedidant Erasmo Ro§. ¬
5. Objiciunt alii multa in aquis reperiri
terodamo: Ostrei in morem haret.
insecta & ejusmodi nutriri posse oſtrea, praeci§. ¬
4. Unde suum capiant nutrimentum in
pue a vermibus & See=Flachen. De quibus
sirtibus immota jacentia ostrea, cum indicave
Gesnerus: Audio animal esse marinum: substanrimus ¬
fundi consistentiam, facile erit judicare.
tia flava ovi prope vitello similis, glabra, molAquam ¬
salsam, in qua limus pinguis ob aqua
lis, & quæ ictibus cedat, tenuis & instar ovi in
continuum motum solutus, admixtus fluit,
aquam effusi: moveri, contrahi, dilatari, inhauriunt, ¬
viscositatem, pinguedinem, & aquam
strumenta corporis nulla habere : quod si recte
natura eorum in humorem vitalem pro nutrileporibus ¬
annumerari poterit hoc animal Seemento =
convertit; terra autem nigra ut excreqwapp ¬
dictum i. e. Rubeta marina, alterum ementum -
per anum excernitur. Obstat quitiam ¬
ipsi maxime cognatum sed albi coloris, quod
dem locus apud Aristotelem Lib. VI. Hist. anim.
Meerschuin nominavimus, id est, marinam spuc. ¬
13. Quod ostrea nutriantur phyco, i. e. alga.
mam, leporum aliquod genus fuerit. Perinde
Plantae quoque ad Silt multis in locis sub aqua
nobis est ad quodnam genus reducant, num
crescunt, loco quoque suo, Oeolo saeviente,
fungum marinum dicant, vel spumam vel leavulsae ¬
ad ostrea deferuntur; ast cum natura
porem vel urticam; hic Seeflachen dicunt ad
ipsis non concesserit instrumenta, quibus ejusSilt ¬
Viehfoot. A tali animali nutriri posse
modi solidiora conterant, potius damno sunt
ostrea opinantur aliqui, quod viderint in maherbae ¬
quaecunque intra testas locatae ne se ocgna ¬
copia illic inveniri, & ostreis ipsis intercludant ¬
ostrea, impedientes. Accedit, quod
dum adhærere. Respondemus: vermes ibi
in ostreis huic simile quid nunquam fuerit requi ¬
sunt, sub arena & limo versantur, ad spupertum; ¬
proin ad nutritionem nihil facere, nisi
mam marinam vero quod attinet, movere se
ponamus herbas ejusmodi exhalationibus suis
quae potest, etiam contra aquam ventis agitaaquam ¬
inficere & ad magis nutriendum dispotam, ¬
praeterea nil animalis ostendens, notannere: ¬
quod innuit Exper. D. Herm. Nic. Grim, in
dum est, ejusmodi potius damno esse ostreis,
observatione de margaritarum piscatura, apud
quae sunt venenatae, (ut de lepore dicit Gesneinsulam ¬
Manaar prope Ceilon sitam. Imo in
quit certum est Ostreas purissimi hujus faetus marus.) ¬
Acres eas esse & piscium oculos, quibus
rini matres ut plurimum in fundo arenoso, fibrilcasu ¬
incidunt exedere piscatorum est sermo.
lis quibusdam viridibus, & viscido musco inviObservatum ¬
fuit saepius, quod retibus adherens
talis