AMPHITHEATRI  ZOOTOMICI
28
conspicuas  spargere,  tantave  quantitate  creaddens ¬
  conjecturas  de  clephanti  Tonnensis
scere  potuissent,  ut  statim  in  medio  prima
sedecim  pedum  altitudine,  quo  tamen  mulglareae, ¬
  quae  atram  humum  proxime  continto ¬
  majores  dari,  &  nonnullos  ad  24.  vel  27.
git,  duos  pedes,  &  sub  ea  dimidium  expleadscendere ¬
  docet.
rent,  seque  inferius  in  argillam  arenosam  exTertium ¬
  caput  exorsus  Tenzelius,  remotenderent, ¬
  spatium  duorum  digitorum  &
vet  aliorum  conjecturas,  qui  elephantum
sub  ea  pedis  unius  occupantes.  Nihil  igitur
quondam  Tonnam  delatum  ibique  tumula
superesse  dicit  Tenzelius,  praeterquam  unitum ¬
  finxerunt,  iisque  cum  alia  argumenta
versale  diluvium,  in  quo  perierit  cum  aliis  sui
opponit,  tum  ipsam  maxime  montis  arenosi
generis  diversique  animantibus  elephas  norationem, ¬
  qui  diligentius  inspectus  nunquam
ster,  undisque  immanibus  raptus  &  jactatus,
se  perfossum  &  deinceps  rursus  repletum  maaquis ¬
  tandem  decrescere  incipientibus  funnifestissime ¬
  prodat.  Primum  stratum  supdum ¬
  petierit,  cui  aquae  ista  diversarum  arepeditat ¬
  humus  atra  quatuor  pedum:  succenarum ¬
  strata  induxerint,  iisque  in  superficie
dit  glarea  friabilis  duorum  &  dimidii  pedum,
exsiccatis  atra  tandem  humus  sensim  accrecujus ¬
  medium  osteocollae  tofaceique  lapides
verit.  In  subsidium  itaque  vocat  celebrium
duorum  pedum  altitudine  explent,  ut  &
Medicorum  Stenonis  &  Grandii  de  diversis  illis
sub  ea  dimidii  pedis  spatium:  sequitur  argilla
stratis,  Rudbeckii  de  atra  humo,  &  Conringii  de
arenosa  sex  circiter  pedum,  in  qua  iterum
variis  in  Germania  diluvii  indiciis,  observatioosteocolla ¬
  duorum  digitorum,  &  infra  unius
nes  iisque  ad  propositum  applicatis  conclupedis ¬
  altitudine  occurrit:  hanc  excipit  altedit, ¬
  Magliabechii  aliorumque  in  Italia  erudirum ¬
  glareae  stratum  sex  circiter  pedum,  eique
torum,  Ciampini  praesertim,  judicio  omnia
demum  subjacet  arena  alba  &  pura,  cujus
submittens,  &  collationem  cum  sceleto  Eprofunditas ¬
  nondum  explorata  est,  quod  in
lephanti  Florentino  fieri  exoptans.
ea  vix  tres  pedes  effossa  elephanti  sceletus  apparuit. ¬
  Enimvero  si  unquam  perfossus,  inAtque ¬
  hac  de  celeberrimi  Tenzelii  sent  enjectoque ¬
  elephante  repletus  iterum  fuisset
tia  retulisse  suffecerit,  quae  quam  pulch  re
hic  collis,  minime  strata  stratis  ordine  impocum ¬
  nova  clarissimi  Angli  Joannis  Woodvvarsita, ¬
  sed  omnia  illa  arenarum  genera  terrae  nidi ¬
  circa  naturalem  Historiam  Telluris  hypograe ¬
  permixta  inveniremus,  ut  quotidie  in
thesi  (quam  nuperrime  in  Sectione  I.  Tomi  III.
tumulis  fodiendis  fieri  solet:  multo  minus
Supplementorum  pag.  7.  usque  ad  19.  prolixius
tofacei  lapides  in  hanc  duritiem  coalescere,
exposuimus)  congruat,  non  injucundum  erit
aut  osteocollae  radices  suas  venasque,  per  toLectori ¬
  Benevolo  expendere.
tum  montem  ad  ipsam  usque  superficiem
A.  ipsum  os
EXPLICATIO  FIGURARUM
B.  verò  acetabulum  V.  pollices  in  diametro
TAB.
&  duos  cum  dimidio  in  profunditate  habens
designat.
IN  PARTE  INFERIORE
Elephas  in  figura  naturali,  quoad  totum
EXPLICATIO  FIGURARUM
corporis  habitum,  ab  oculos  ponitur.
TAB.  II.
IN  PARTE  SUPERIORI
FIG.  I.
FIG.  I.
Sceletum  Elephanti  integrum  ob  oculos  ponit.
Caput  Elephantinum,  seu  potius  partem  ejus
cui  dentes  infixi,  ob  oculos  ponit,  quod  ex
Cranium  exhibet  cum  foraminibus  majoribus.
supra  allegato  Tractatu  Anglico  D.  Moulini
III.
mutuò  desumsit  &  in  Tab.  XXIII.  depingit
Idem  cranium  est,  in  quo  foramina  quampluM. ¬
  D.  S.  Buttnerus  in  Ruderibus  Diluvii  Testi.
rima  &  cellulae  triangulares,  à  Moulino  obserbus ¬
  p.  210.  ubi  videre  licet,  quod  praeter  foravatae, ¬
  spectantur,  una  cum  fossis  &  cavitatibus
mina  vasis  transmittendis  destinata  &  lit.  E.
cerebro  &  cerebello  excipiendis  destinatis.
D.K.  F.  &c.  plura  adhuc  in  aliis  craniis  non
occurrentia  dentur,  quod  allegatus  Autor
Intestina  Elephantina  sunt,  valde  sinuosa  &
singulari  Dei  providentia  factum  existimat.
plurimis  cellis  distincta.
quò  pars  illa,  quæ  dentes  aliquot  Centenarios ¬
  pendentes  capit,  quodammodo  levior
Dens  Elephanti  seu  Cornu  tenellum  est,  cum
evadat  &  ab  animali  sustineri  possit.
radice.
FIG.  II.
VI.  &  VII.
Proboscidem  ejusque  fibras  sistunt,  contraOs ¬
  eſt  alicujus  Elephanti  haud  procul  à
ctioni  ejus  &  elongationi  destinatus.
Querfurto  è  terrâ  erutum,  ubi
SECT.  III.