AMPHITHEATRI ZOOTOMICI
tra animosiores esse, ferociores, simpliciores.
rilem esse scribit: Gillius ad vectiones oneminusque ¬
insidiosos.
rum fortiores esse foeminas existimat: Mas taFaminas ¬
Elephantorum nullis armari cormen ¬
praeliis aptior est.
nibus supra dictum est: id quod oculati teDuo ¬
illorum genera sunt, inquit Solinus
stes plurimi affirmant: de quo vid. Happel.
cap 38. Nobiliores indicat magnitudo, minoRel. ¬
Cur. part. 2. p. 743. J. C. Scaliger tamen ilres -
nothos dicunt: candore cornuum (vul
lis valdè brevia esse scribit de subtil. exerc, 204.
gò dentium) intelligitur juventa, quorun
Hic naturae lusus est, illi ferè similis, qui in
alterum semper in ministerio est, alteri par
porcis sylvestribus videtur, quorum foemina
citur, ne hebetatum assiduo repercussu mietiam ¬
dentes exsertos, sed longè minores hanus ¬
vigeat, si fortè fuerit dimicandum; cum
bent: Natura tamen luxurians secundum
venatu premuntur, pariter confringunt uAlianum ¬
interdum illis etiam ejusmodi arma
trumque, ut ebore damnato non requiranindulget, ¬
quemadmodum cervas cornutas
tur: hanc enim sibi causam periculi praesenCasar ¬
Maximilianus cepit, referente Jonstotiunt. ¬
no, quod etiam Scaliger observavit: ejusDifferunt ¬
inter se Elephantes mirum in momodi ¬
cornigeram Cervam aeri incisam reperire ¬
licet in Ephemer. Acad. Natur. Curios. l. 9.
dum robore atque animo: sunt apud Indos
in usu rei bellicae non solum mares, verum
obs. 88. in agro Husumensi Anno 1597. d. 18.
etiam foeminae, quae tamen pauciores sunt,
Augusti captam, in attiò Ducali Husumensi
& secundum Aristotelem l. 9. H.A. c.1. aliquanad ¬
vivum depictam, & in atrio Gottorpiensi,
tò timidiores, ubi pluribus docet, foeminas
quod viride appellatur, gypso affabrè efforomnes ¬
minus quam mares esse animosas, sed
matam, de quo elegantissima Clarissimi Vimalitiosiores, ¬
astutiores, insidiosiores atque
ri D. G. Morhofii Elegia ibidem legi & evolvi
in nutrienda prole magis solicitas, mares conpotest. ¬
SECTIO II.
ANATOMICA
DESCRIPTIO
ETI
SCEI
ANTINI
ELEP
Ex Actis Eruditorum Lipsiensium Mens. Dec.
A. 1684. & Mens. Jan. 1697.
nulla è priori libro repetuntur; quae omnia
Uum multa adhuc in Anatomia deà ¬
Dnn. Lipsiensibus ita breviter recensentur:
siderentur, hinc defectum in ZooTonna, ¬
inter Thuringiae dynastias haud potomia ¬
Democritea Severini & Anatoſtrema, ¬
Serenissimo Duci Saxo-Gothano honakinnaltun ¬
e Mias qudanmo
die subjecta, binos prae caeteris habet pagos
dò suppleturus Elephantis Dublini casu inejusdem ¬
nominis, quorum alter Burg- Toncendii ¬
perempti historiam anatomicam, in lina, ¬
alter Græfen Tonna appellatur. Priori
teris ad Dn. Guilielmum Petty, tradidit A
adjacet mons sive collis arenosus, arenam in
Moulinus, Collegii Trinitatis, prope Dublifundo ¬
praebens purissimam albissimamque,
num, Medicus, in qua earum partium, quæ
in variorum artifieum usum longe lateque
flammam effugerunt, descriptionem praemittransportari ¬
solitam: quam effodientes An.
tit & abhinc quibusdam ad Elephantis Osteo1695. ¬
ossa quaedam maxima reperiunt, ad pelogiam ¬
pertinentibus finit simulque figuris
des posteriores spectantia, unum novendeintegram ¬
ossium compagem, item probocim ¬
librarum pondere: deinde globum sive
scidem, linguam, colon, penem ac cranium
caput rotundum acetabulo insertum, capi(in ¬
quô cumprimis notam merentur Ossa aute ¬
viri majus, novemque librarum: hinc maditus ¬
quam maxima, quae olim quoque mijus ¬
os femori simile, triginta duarum librahi ¬
Parisiis ostendit Dn. du Verney, in Museo
rum: mox spinam dorsi cum costis adhaeTheatro ¬
Anatomico adjacenti) in specie exrentibus, ¬
profundiusque in arena abditos
primens. Quandoquidem verò libri hujus
globos longe majores binos, una cum ossiusquedum ¬
particeps fieri non potuerim, suffecerit ¬
tantisper Wilhelmi Ernesti Tenzelii Epibus ¬
eo pertinentibus, pedum nempe anteriorum; ¬
tum os humeri, quatuor pedes lonstola ¬
ad Antonium Magliabecchium de Sceleto
gum, duasque spithamas latum cum dimiElephantino ¬
Tonnæ nuper effosso, in qua nondia: -
