(101)
SECTIO LXXXVIII.
DESCRIPTIO ANATOMICA
SIEURI
D. Phil. Jacobi Hartmanni
è Miscellan, S. R. I. Acad. Nat. Curios. Dec. 2. A. 7. Obs. 40. p. 80.
On possum quin Curiosis ex Anatomiis,
vortices se extendebat rursus, certâ quasi systoquas ¬
ad partes omnis generis animalium
le & diastole. Ad hos vorticum reciprocanearumque ¬
actiones cognoscendas saepius
tium motus & reliqua ventriculi pars superior,
data occasione institui particulam quandam de
unà cum intestinô, quod pyloro proximum,
Siluro Pisce Welß dicto offeram. Vasti hucommovebatur. ¬
Quotiescunque autem desijus, ¬
tantum non cetacei, viscera cum capite
gnata loca premebamus, ad numerum motûs
mihi oblata. Ast non est animus immorandi
ejuscemodi exsurgere vidimus, qui justâ interomnibus, ¬
quae memorabilia istorum dedit conpositâ ¬
morâ vix cessabant. Tentavimus an
templatio: sive dentium per totam mandibuaquae ¬
tepidae fotu vehementior concitaretur
lam series continuas, sive os orbiculare, prope
motus: ast frustra fuimus. Nec integer tanfauces ¬
innumeris aciculis exasperatum, tantùm ¬
ventriculus, sed & dissectus ad vesperam
quam singulare, sive etiam omentum, pancreas.
usque istiusmodi motum exhibuit. Occuhepar, ¬
lienem: quas partes non analogas, sed
pans, ut autem loca memorata innumeri
casdem prorsus cùm perfectissimis terrestrium
nervi, funiculorum contortorum specie, abspossedit; ¬
cùm & Renes, hepati parenchymate
que membranae involucro, ventriculi superficiei ¬
externae incumbentes.
nil concedentes, ductus uretericos pennae an
Illud adjiciam, quod in crassis intestinis inserinae ¬
magnitudine, partem tectos, partem
ferioribus multi vermiculi, quos piscibus famiprominulos ¬
dimitterent: sive ipsam vesicam
liares diximus, latitudine pennae perdicis inseurinariam, ¬
quae inflata mediocre Struthionis
ctionibus distincti, deprehensi fuerint.
ovum adaequat; sive alteram Pneumaticam,
cujus ductus in gulam manifestus: sive pinnas
Usus ex Anatome Ventriculi Piscis
illarum Delphini aemulas: sive alia quaecunSiluri ¬
Welß dicti.
que nutritionis, sensûs aut motûs organa men
te revolvam. Quamvis & generationis orgaI. ¬
An Helmontii Pylorus Rector illis lucem
na memoriâ digna forent. Maris enim testes
accipiet?
grandinei cocti similiter ac ova foeminini gene
II. An cardiogmi ex illis patebit causa?
ris albumen aliquod mucosum offerebant.
III. An verò actio illa ventriculi s. n. conQuibus ¬
omnibus, neglectis unicum Ventricucoctionem ¬
explicabit? Fateor, licet non unili ¬
Phaenomenon memorabo, quod nescio an
us generis animalia viva secuerim, nunquam
ulli traditum. Corda exemta vivere, systolen
me adeò validum sibique constantem, nedum
& diastol en edere in vulgus notum est. Ven
ut per tot horas perseverasset, ventriculi motriculum ¬
autem eductum ultra diei spatium vi
tum advertisse. Intestina quidem, quousque
tam traxisse, hoc est, quod nostram observacalor ¬
illa animavit, motum suum edidisse, in
tionem hactenus forte commendabit unicè.
pluribus contuitus sum, verùm non plus ultra.
Quippe cum 8. d. mensis Junii mactatus esset
Exc. Wepferus in caniculâ provectioris aetatis,
Silurus à meridie, tertiâ pomeridiana sequentis
nuce vomicâ peremtâ, ventriculum circa andiei ¬
pluribus Spectatoribus ventriculum adhuc
trum pylori, circa medium & versus stomatalem, ¬
qualem jamjam enarraturus sum, exhichum, ¬
alternante contractione & relaxatione,
unà cum intestinis, pridem emortuo corde &
Scilicet primo obtutu animal aliquod vivum
sanguine prope omni effusô, diu, quousque
in se continere videbatur, adeò mirabiles mosc. ¬
illae partes caluêre, moveri vidit. De quô
tus edebat. Verùm ubi exinanitum ipsum mapluribus ¬
consulatur ipsius eruditissima Historia
nibus explorassemus satis, hinc intentius in raCicuta ¬
aquatica cap. 13.
tionem motûs intendentes, certis locis non pro
IV. Cur non in aliorum sanguineorum, e.
cul à pyloro initium sumere cognoscimus; in
gr. terrestrium membranosis, nervosis partimodum ¬
vorticum ad tria diversa puncta se con
bus motus ita sit perseveraturus, viscositati hutrahebat, ¬
moxque ab iisdem punctis per eosdem
moiis
N 3