SECT. LXXXVI. DE
PHOCA MARI.
Pancreas adjacebat præmagnum, cujus
que saccum formabat, manum meam integram
non unus sed varii ductus inseri hinc inde viadmittentem, ¬
qui per medium diaphragmatis,
debantur; neque enim unus & magnus depre
etiam ad sinistrum latus protendebatur. In
hen li à me poterat. In reliquis nihil habebat,
hunc rami ex omnibus lobis desinebant. Ob
quod cum animalium reliquorum pancreate
stupuimus quotquot aderant ad hoc monstrum,
non conveniret, eratque valde carnosum, glan
non venam sed lacunam conspicientes. Neque
dulis in lobos distinctis veluti compositum, ejus
per latus, aut partem infernam, sed medium
coloris quo aliàs hepar esse solet.
diaphragmatis pertransibat. Suspensorio hepat
Per intestinum hic illic dispositae glandule sat
gaudebat suo, ceterum dorso, parum vel nihil
magnae conspicuae erant & crassae, circa finem
adhærebat: Etat autem vena cava etiam sub
prasertim propè rectum.
hepate perampla.
Totum hoc Mesenterio continebatur pellu
At cum Renes deteximus, ibi maximè in
cido, pulcherrime vasa omnia ostendente, canadmirationem ¬
nos rapiebat longè jucundissididissimis ¬
fibris undique percurrentibus, quas
mum spectaculum. Non enim magnitudo
(nerveae autem erant) lactea vasa dixeris, nisi
duntaxat eorum insignis erat, sed etiam supra
attendas.
eos venarum maxima multitudo conspicua,
Omnia istaec concurrebant versus centrum:
quae amplissimis ramis non modo ipsos ampleSed ¬
hic novum aliquod atque insolitum & nulctebantur, ¬
sed etiam ultra per peritoneum exlibi ¬
prius conspectum sese offerebat pulcherricurrentes, ¬
in utrumque llium porrectae, infinimum ¬
& notatu dignissimum viscus.
tis ramificationibus, maximè conspicuis varieErat ¬
hoc glandulosum, durum admodum &
que inter se concurrentibus, & sese miscentibus
compactum, rotundum ac teres, longitudine
omnia obtegebant. Terruit hoc nos & ab ulpalmum ¬
superans, crassitie tres pollices junteriore ¬
scrutinio penè deterruit. Neque enim
ctos: porrectum erat per longitudinem corpoin ¬
tanta vasorum amplitudine, & copia patebat
ris, externe pulcherrimis coloribus distinctum
locus quem sine effusione sanguinis cultellus
Candidissima enim, caseosa & pinguis substan
tangeret. Uti quidem etiam statim eo admotia, ¬
fuscospadiceo ad suave rubicundum inclito, ¬
cuncta cruore foedabantur, ut vasa spermananti, ¬
erat undique adspersum, ut instar martica ¬
ureteres & cetera prorsus tenebris involvemoris ¬
pictum appareret. Hoc prancreatis Asel
rentur, & inter membranas nervosissimas vix
lii loco esse, & vasa lactea eo concurrere, nul
sine dilaceratione imo ne vix quidem, reperiri
lum dubium est; nam & lacteus chylus ex fisso
& extrahi in lucem possent. Sed redeundum
prosiliebat. Intus cinereum erat, maxime in
est ad Renes.
farctum, & tensum nullis prorsus apparentibus
Denudatu ergò emulgentibus, statim hoc
meatibus, nullis glandulis separatis, aut raceartificium ¬
naturae patuit: nullas venas in renes
matim cohaerentibus: sed erat quasi magna medios protendi, sed per superficiem earum sulglandula ¬
conglobata, ut has inepte vocant.
cis leniter impressis externis ramis proxime sibi
Ad latus vasa sanguifera subtus adrepebant, sed
adjectis, pampinorum instar serpere, pulcherritacite ¬
praeterlabebantur. Arteria mesaraica stamo ¬
lusu, undique concurrentes, & veluti insutim ¬
incurrebat in oculos, cui ad distantiam
las circumfluas constituentes, eo modò quo ad
sesquiunciae caeliaca adjacebat. Venae hinc in
vivum depictum exhibuimus in novis Literaris
Portas hepatis tendebant. His propè ingressum
Maris Baltici.
bilarius ductus more solito occurrebat. Pan
Tunica pinguedinalis superstrata contegebat
creas verum huic visceri etiam adnatum erat.
eas, non crassa ac firma ut in aliis animalibus,
Lien nihil habebat, quod notari merebatur,
sed tenuis, pellucida, pinguedine prope destitunisi ¬
quod multas in fissuras per mediam sub
ta, nec nisi illic eam ostendente ubi vasa decurstantiam ¬
dehisceret, motu vehementi quo se in
rebant. Haec arctissime inhaerebat renibus, ut
aquis jactitat animal, haud dubie disruptum.
sine dilaceratione multiplici non avelleretur, &
Hepar erat maximum, decem lobis constans
sub manibus in fibras ferè fatisceret.
non rubentibus, sed prorsus flaventibus, maEa ¬
sublata, inflavimus emulgentem, & mox
gnis, patvis: In medio glandula erat maxima,
pellucida itidem venarum tunica pulcherrimè
simillima lobo, sed dissimili substantia, etsi cosurgebat, ¬
ut totus eorum ordo conspiceretur.
lore hepar mentiretur: dura haec, ac solida
Nihil aspectu jucundius.
Vesicula fellea in loco consueto adhaerebat, in
Ast ubi renes per medium dissecui, non miqua ¬
bilis multa. Haec stylum non admittebat,
nus elegans interna eorum facies oculis se ingeflatum ¬
tamen: sine dilaceratione ab hepate serebat. ¬
Erat enim & haec marmoris instar ex alparabatur, ¬
nec dimittebat flatum inde ablata,
bo & rubro variegata, albis maculis in medio
sed constanter servabat.
haerentibus, in quorum medio iterum papillae
Venam cavam recipiebat longe amplissiexiguae ¬
propendebant. Expensis omnibus, has
mam, quae non in gibba ad latus, ut in homiesse ¬
collectiones urinariorum tubulorum cone, ¬
adhærebat, sed sima ingredi videbatur: in
gnitum est, qui ex circumferentia uniuscusuprema ¬
vero ejus parte ingentem, horrendumjusque ¬
maculae rubrae sub candido hoc pa
pillari