AAMPHITHEATRI
ZOOTOMICI
erat ater, albus fiebat in locô macularum dictaOculi ¬
erant ampli & aperti; Poëta So.
phocles, juxtà Plinium, tradidit succinum ex
rum albarum, quasi pelli atrae essent quaelacrymis ¬
ab oculis Meleagridum Indias inco
dam aquae fortis guttae adspersae, quae ipsius
lentium decidentibus generari.
colorem mutaverint: id quod Martialis locum
illustrat, in quò Meleagrides appellantur guttatae.
Rostrum Meleagridum nostrarum Gallinae
Pennae alarum aliter maculatae erant; harostro ¬
simile erat. In duobus subjectorum
nostrorum invenimus in mediâ rostri radice cae
bebant quippe duplicis generis maculas, quarum ¬
quaedam erant rotundae, aliae verò oblonsariem, ¬
conflatam ex 12. vel 14. filis 4. lineas
longis & circiter exilis aciculae crassitiem aemugae. ¬
Hae maculae erant albae in fundò nigrô
trium diversarum specierum: nam ubi pennâ
lantibus, quoad colorem verò & substantiam
alterâ pennâ integitur, hic fundus simpliciter
setam porcinam referentibus. Ex utrôque roobscurè-glaucus ¬
erat; in reliquâ pennâ hic
stri latere livida pellis versus oculos, quos cinfundus ¬
omninò niger erat in circulô albae magebat, ¬
& circà quos nigrescebat, extendebatur.
culae; reliquum ejus albis & nigris labeculis
Bellonius disertè asserit, quod eadem sit alba
circâ oculos. Pellis ista constituebat palpebras,
variegatum apparebat.
Clytus Milesius, Aristotelis discipulus, qui
& binas appendices substantiâ partim carnosâ,
partim cartilaginosa gaudentes contegebat; hae
Meleagridem in Athenao exactissimè describit,
plurimus est in describendâ particularitate forappendices ¬
utrinque ex genis dependebant sumae ¬
& coloris pennarum harum, adeò ut & obperiori ¬
maxillae affixae, non verò inferiori, uti
servaverit, quod nigredo, quae albarum maquidem ¬
sunt in gallinis, & uti Bellonius in mecularum ¬
marginem occupat, sit reciprocè cum
leagride suâ ipsas depinxit. Nos easdem variè
albedine intermixta, in formâ serrae: quod ifiguratas ¬
in nostris subjectis comperimus: in
psius assertum atque mens difficilimè percipi
quibusdam enim erant ovales, in aliis quadranpotest, ¬
nisi quis has pennas ipsarum ve figuram
gulae, in reliquis denique triangulae. Eaedem
conspexerit: quapropter in nostrâ figurâ haec
similiter colore differebant. Marcgraaffus simexacte ¬
designari curavimus.
pliciter dicit quod ipsae sint rubicundae. Nos
Cauda, ceu ante declaratum est, parùm de
verò observavimus, quod rubrae in foemellis, in
orsum inflexa erat, uti in perdicibus. Crura
masculis verò livido-coeruleae sint: Quamvis
exiguis pennis cut arctè appositis & quasi ag
omnes authores tradant, quod haec avis nullâ
glutinatis tecta erant; hae pennae obscurè glau
externâ gaudeat notâ, quâ sexus ipsius discercae ¬
& albedine variae instar reliquae totius avis
ni possit. Huic coloris diversitati Columella
observabantur.
superstruit suam distinctionem inter Africanam
Caput implume erat; superior palpebra sals. ¬
Numidicam gallinam & Meleagridem, ubi
tim longis nigrisque pilis gaudebat sursùm eledicit, ¬
quòd gallina Africana gestet appendices
vatis. In vertice capitis gestabant cristam s.
rubras, meleagris verò possideat easdem livengaleae ¬
speciem, quam moderni scriptores Mitrae
tes: non verò probabile videtur, quod tantilDucis -
Veneti assimilant. Crista ista Marcgraasio
la differentia diversas possit constituere species,
mitella cutanea appellatur. Deprehendimus
siquidem hi colores in eôdem omninò subjectô
verò, quod saltim in summitate fuâ aridâ & rufacillimè ¬
ex levissimâ causâ mutari possint, uti
gosâ pelle obſcurè ferini coloris à rostrô avis
quotidie in gallo pavone conspicimus, cujus
ad occiput ejusdem usque exporrectâ tecta esappendices, ¬
dum stomachatur avis, rubent,
set, postquam eandem suprà oculos rescidissecum ¬
de reliquô palleant, si placidus sit galmus. ¬
Interiùs verò spongiosae substantiae erat
haec crista, mollioris quàm os, & ceu laudaAd ¬
latus harum appendicum posteriora vertus ¬
modò Clytus dicit, est quasi caro indurata
sus clarè conspicitur meatûs auditorii orificium,
exsiccatave instar ligni: id quod facilè quemquod ¬
in reliquis avibus plumis caput integenvis ¬
inducere posset, ut opinaretur, quod Datibus ¬
absconditur; hoc orificium est exilissilechampius ¬
& Casaubonus citrà rationem & aemum, ¬
fortè, quoniam nudum & implume
quum antiqua Athenaei correxerint exemplaria,
in quibus scriptum est, hanc cristam esse ouα
Pedes, qui, ceu dictum modò, altissimi, obος, ¬
substituendo pro αα ρρuα, quamscurè ¬
glauci erant. Insignes quaedam squama
vis enim color hujus ligni quasdam lignorum
eosdem anteriùs contegebant; posteriùs vero
species exprimat, revera tamen ejusdem substannonnisi ¬
pelle infinitô numerô exilium eminentia ¬
s. corpus (Cοuα) magis quamvis ligni spetiarum, ¬
quales in pelle Chagrin dictâ conspiciem ¬
exprimit, quam ejusdem cristae color,
ciuntur, exasperatâ gaudebant. Tres anterio(ροuα) ¬
quoniam colores lignorum magis à
res digiti ad tertiam usque ipsorum partem
se invicem differunt, quàm earundem corpo
pelle instructi erant, quæ ipsos, non secus ae
rales substantiae. Praeterà Dalechampius falsus
anserum in pedibus conspicimus, conjungebat.
est, quod haec crista masculis peculiaris sit; nos
Posterior denique digitus erat brevis, maresque
enim eandem in omnibus nostris subjectis, tam
post pedem nullò calcari pollebant.
masculinis, quàm foemininis invenimus.
Postquam hæc in Pintadis nostris annotalsemus, ¬
