AMPHIHEATRI XOOTOMICI
54
tomicorum hujus tempestatis Antesignani, fi.
suam voluntatem ritè detegere queat, prout
quidem Camerarius & Oppianus, adductâ una
lius, in singulari & doctissima disputatione Po,
sit. Anat. hoc anno habitâ.
alterave historiola, persuadere credulis velle
Pergo itaque ad regionem infimam; ubi se
videntur. Immò si vel maxime his concedeprimo ¬
obfert Ventriculu, qui, uti cornigeris &
retur, aves hasce, vel alias quoque bestias, sua
ruminantibus Animantibus est quadrifidus, na
rum cogitationum familiari ipsis lingua compennatis ¬
triplex, docente id, & ingeniosè exmunicare, -
ecquis, quaeso, nobis haec colplicante ¬
Aristotele, tum l. 3. de partib, animal.
loquia interpretaretur? Cùm nec Apollonius
c.14. tùm l. 2. histor. animal. c. 16. quò nemo
Tyanaus, vel Melampus, vel Tiresias, de quimajorem ¬
talia discendi occasionem habuit, A.
bus Porphyrius scribit, amplius reperiantur!
lexandro Magno feras omnis omninò generis
Sed transeant hae fabulae, quando non nisi hopraeceptori ¬
liberatissimè sufficiente; ne quis cum
mini Rationem & hujus interpretem OratioUlpiano ¬
Tyro Dipnosophistâ apud Athenaum lib.
nem competere constat: nec solùm loquelae,
8. c. 12. curam ejus & diligentiam portentosam
sed & aliis usibus inservire linguam posse, lipcavilletur. ¬
Quadruplex illud cibi potûsque repis ¬
& tonsoribus notum est.
ceptaculum eruditè hinc etiam exposuit, simulQuoties ¬
cunque igitur vocem edit, non conque ¬
accuratam, omnibusque numeris absolugenita ¬
id fieri linguâ credi debet, quin potiùs
tam singulorum loculorum effigiem, si quis
Glotterat immensô de turre Ciconia rostrò:
alius, exhibuit G. H. Velschius, in suâ de AgaEt -
sanè longè rectiùs sonum hunc duabus rogropil. ¬
dissertatione doctiss. p. 10. quò lectorem
stri partibus invicem collisis adscribi, hincque
remitto; interim ad Ciconiam ut regrediar, dualitem ¬
hanc, Cre talistriam, uti audivimus (quod
plicem potissimùm me vidisse memini Ventrad ¬
instar Crotali vel crepitaculi, ex duplici aereâ
culum; unum illum, membranaceum, Latinis
laminâ, vel duobus ossiculis facti, crepitet) diingluviei ¬
nomine exprimi suetum, quô scil. actam ¬
fuisse, suô confirmat judiciò doctiss. Salmasius. ¬
Neque vero hic excludendum putem
limenta tantùm recipi videntur, ut inde leviter
respondentem colli longitudini Asperam artecocta, ¬
ejiciantur in pullos, cùm aliàs pennariam, ¬
cùm suis bronchiolis, ut ita dicam, per
torum pulli haut nutrirentur; alterum vero
pulmones non adeò quidem magnos, eosque
carnosum satis, duraque interiùs obvestitum
satis flaccidos, disseminatis: quamvis enim
membranâ; dubiô procul, ut alimentum duambientis ¬
aëris portio sic collisa potissimùm ad
rius tantò commodiori ac validiori amplexu reedendum ¬
hunc sonum facere videtur, non mitinere ¬
queat : Et sanè prorsus hac in opinione
nùs tamen haec quoque respirationi dicata oeconfirmor, ¬
si delicias illas, (varia vescorum ge„αvα ¬
suum symbolum, ob aëris progressum,
nera puto) quas ibi deprehendi, considero:
conferre, haut absurdum. An autem os hyoierant ¬
ibi enim cicadae, & muscae majores, vadeum ¬
potiùs laryngis, vel linguæe causa, conrii -
generis scarabaei, multique & magni impristitutum ¬
sit, ex Amici Schelhameri, mihi Jenae
mis teridones, adhuc ferè integri & immutati;
communicatâ mente, in Disput. pag. 10. 12.
quorum vestigia ingluvies exhibebat satis ma13. ¬
exposita, doctioribus decidendum relinnifesta. ¬
Eccui non salivam moverent hae ilquo. ¬
Videtur a. Larynx non fulcire linguam,
lecebrae: fatendum tamen mihi est, salivam
nisi mediante osse hyoideo; nec laryngem aut
quasi animo meo inde motam fuisse, ut plura
dictum os attolli nisi per accidens, mota scil.
mihi optârim individua, quò accuratiùs omnia
basi linguae; os dictum etiam firmiter adhaereconspicere ¬
valerem; sed jam reliqua cohors
re ossi scapulae, discendi cupidus cupio erudiscesserat, ¬
quaesitura locum, ubi, (ut cum laudiri. ¬
dato Aristotel. lib. 8. histor. animal. c. 16. expri
Cor satis magnum & figurâ humanum ex
mam) ολ, latitare posset.
primens, suisque non destitutum valvulis conQuare ¬
secundis haec omnia curis relinquenspicere ¬
licuit. Occurrebant etiam hac in tàm
da erant, si vitam concesserit vitae Arbiter, cunecessariâ ¬
ad edendas vitae actiones machinâ
jus hinc quoque & bonitatem, & sapientiam
fontes illi, unde flumina, quibus totum corpus ircernere ¬
licet, à Sperling. in præfatione Zoologiæ
rigatur, derivantur; quos jam dudum Hipposuae -
Physicae elegantissimè depraedicatam! Incrates ¬
suis in monumentis commendavit. Posterim ¬
aciditatis humoris ventriculi fermentalis,
sem equidem h. l. excurrere ad quaestionem il(quam ¬
Helmontius adeò extollit, urgetque)
lam arduam, qua disceptari solet: num Corhîc ¬
nullum feci periculum; feci tamen in canidis ¬
motus sanguini potiùs, quàm ipsi Cordis
bus, & non tàm acidum, quàm insipidum, aut
musculosae substantiae adscribendus veniat? Velevi ¬
quandoque salsedine imbutum deptehenrum ¬
cum Lovver, Bohnius, aliique viri évadi ¬
liquorem, ut hactenus in sententia CI. MaοTαT ¬
hoc negotium accurratè perfecebii, ¬
quam de Us. Ventriculi p. 186. seq. proporint, -
temerarium foret, tantis ingeniis non asnit, ¬
prorsus acquiescam.
surgere eum, qui modò his sacris coepit initiaDe ¬
Intestinis, (quæ longus quasi ventricuri. -
Lucem magnam huic rei affert Thes. 30.
lus sunt) nil jam nisi hoc adjicere placet; du& ¬
31. Caspar, Bartholinus Junior, Thomæ, Ana
plex Ciconiam exhibuisse Cacum, instar lumbrici -
