SECT. 1. DEELEPHANTO.
lares habet octo contra Plinium, qui duntaxat
sanguine non observatur, quem dolorem per
Elephanto intus quatuor dentes attribuit: suntaliquot -
dies noctesque durasse scribit: assata
que duo interiores dentes in singulis maxillis,
etiam & in sartagine frixa caro referebat sapoquorum ¬
major est perpetuum os multis figuris
rem carnis bubulae macilentae sale conditae His
distinctum, cujus superficies ad libellam plana
ταρο praemissis ad partes medii ventris
est, longa septem, lata tres digitos, exaspeperlustrandas, -
quantum ex probatis Autoribus
rata in decem velut gradus seu pulvinos, canobis -
constat, accingimur.
naliculis distinctos, serratos & exasperatos: sin
Pulmonum amplitudine Elephantum quaguli -
autem canaliculi transversi hujus superfiter ¬
superare bovem statuit Plinius l. c. conveciem ¬
secantes non modo à lateribus, sed etniunt -
tamen ratione figuræ, cum aliorum
iam ab utrisque capitibus clauduntur pulvinis:
grandiorum animalium pulmonibus: cavitas
alter dens intimus est, cujus superficies est pla
thoracis implebatur pulmonibus & corde, ut
na, longa tres digiros, lata totidem etiam exirefert ¬
de Elephantô à se sectô A. Moulinus
guis canaliculis exasperata: in lateribus utriusl. ¬
c.
que dentis singularum maxillarum apparent
Pericardium, ut scribit Autor modo citatus,
pulvini, velut dentes respondentes pulvinis
constabat ex validissima membrana, magnampositis ¬
in superficie, distincti striis, velut natuque ¬
seri quantitatem in se continebat: Cor
râ unum dentem in decem formare condiscenusualem ¬
conicam habebat figuram ac situm
te. Vid. Gillius in descript. Eleph. c. 3.
velut in aliis animalibus: auriculæ & ventriPeireskius -
in Elephanto Bergenserium adculi -
cordis constabat dimensionibus cordis
vectô totô biduò ſeu rogando ſeu experiundo
magnitudini competentibus: tales etiam fueita ¬
multa addidicit, ut sibi factum putarit sarunt ¬
valvæ, & ferè eaedem numero & figura
tis: inter caetera cum probasset omne genus
ut in aliis animalibus: item tres valvulae mitrales ¬
sat magnae: in septo cordis medio autem
edulii, jussissetque dulcia prasertim, quod
nullum invenit meatum hic Autor, nec ossigratissima ¬
forent, ministrari, adeò ut Elephas
culum, quod Galenus se reperisse affirmat in
jam ipsum & agnosceret & blanditiis prosequeElephanto ¬
Romae à se dissecto.
retur, fiduciam cepit, (sed praeeunte animalis
gubernatore) ingerendi brachium in os, exDe ¬
corde Elephanti ita scribit Alianus A. A.
plorantique ipsius dentes: deprehendit autem
l. 4. c. 31. Duplici tum corde, tum sensu animi
hinc in utrâque max llâ binos, ut planè octo
Elephantus esse dicitur, & altero quidem irâ
existerent, & non solum quatuor, ut volue
incendi, alterô mitigari & leniri, Maurorum
rat Plinius: neque verò dentes attrectavit mosermonibus -
pervulgatum. Sic scribit Conradò, ¬
sed etiam per Gubernatorem ceram ipsis
dus Gesnerus l. 1. de quadruped. pag. 414. duplex
applicuit, quô illorum simul magnitudinem
Elephanto cor esse, unum quod furore accenformamque -
faceret expressam: inde autem
sus exserit, alterum, quod in clementiam properspectum -
habuit, grandem illum molarem
pendet. Duorum descriptionem apud Aldrodentem ¬
ex Africâ missum ab Arcosio, Elevandum ¬
vide. Lipsius epistol, 50. centur. 1. subphantis ¬
esse non Gigantis dentem: neque est
scribit Aliano, inquiens: & cur jam Aeliano
non credam, qui jure optimo duplex Cor triamplius -
demiratus, cur ex Gigante Teutobocho
buit animalibus tam cordatis? Sic refert Theotam ¬
pauci fuissent dentes ostensi. Gassendus in
phrastus, in Paphlagonia omnes perdices duc
vita Peireskii l. 4. p. m. 156.
corda, in Bisaltia verò lepores duo jecinora
Plurima Elephantorum viscera cum visceriobtinere: ¬
verumenimvero deceptos fuisse hos
bus porcorum convenire, nisi quod multò illiAutores ¬
existimo, dum aliquid aliud pro cormajora ¬
sint, communiter statuitur: videtur
de vel hepate habuerunt: quamvis Franciscu
hoc animal cum sue aliquid habere similituPlazzonus ¬
cordis appendicem aliquando indinis, ¬
inquit H. Cardanus de subtil. l. 10. p. 561.
venerit alterius veluti rudimentum, cujus equod -
confirmat D. Casp. Horn. cap. 2. de Eleph.
ctypon in Theatro publico Anno 1622. & AnViscera -
bubulis quadrualiique ¬
non pauci.
no 1624. ostendit. Vid. Joh. Rhodii mantissam
plô majora illi assignat Plinius l. II. c. 37. quemanatomicam -
ad Thom. Bartholin. p. II. num. 12.
admodum etiam ejus caro rubra est, ut bufa
Revera igitur Elephas unum tantum cor habet.
lorum, & tenera, quâ aliqui in India usi car
quod amplum pedem unum in quadrimo de,
nem Elephantinam affirmarunt bubulâ melio
prehendit Gillius in descript. Eleph. p. m. 12.
rem, ut scribit Petrus Gillius l. c. carnem &
Falsò ex Aristotele l. 3. de part. an. c. 4. asserisanguinem -
Elephanti Moulinus observavit sale
tur, Elephantum, balaenam & alia majora aniurinosô -
scatentem, quod ipsi inter secandum
malia tres obtinere cordis ventriculos, quos
innotuit, non solum ab urinosis effluviis nares
utique Galenus Romae in Elephantô à se disseadeò ¬
graviter afficientibus, ut vix ea perferre
cto non invenit: nec Walæus & Sylvius in dispotuerit, ¬
verum etiam ab acuto dolore, quem
sectò balaenae foetu tres cavitates in corde obsanguis ¬
manu tractatus in digitô casuali vulnere
servarunt. Non nisi rarissimè tres cordis sinus
laso inferebat, quod in aliorum animalium
