SECT.  LX.  DE  DOMICELLA  EX  NUMIDIA.
gnârunt.  Quippe  Aristoteles  ipsam  vocat
ipsis  summopere  placeat,  si  intueamur  gratioACTOREM ¬
  s.  COMOEDUM:  Plinius
sam  &  decoram  ipsarum  dispositionem,  dum
PARASITAM  &  SALTATRICEM
saltant,  &  quod  homines  insequuntur,  non
Atbenæus  aνToα,  h.e.  humanà  formà
quò  captent  id,  quod  pro  escâ  ipsis  objicitur,
gaudentem,  quoniam  imitatur  omne  id,
uti  communiter  sylvestria  animalia  faciunt,
quod  hominem  facere  videt,  non  verò  quod
postquam  cicurata  fuerint,  sed  quò  cognoscavocem ¬
  humanam  imitetur,  instar  psittamus ¬
  &  contemplemur  ipsas;  nunquam  verd
ci,  uti  Gellius  hanc  vocem  interpretatur
desunt,  si  animadvertunt  se  observari,  vel  quò
Athenaeus  enim  enarrat  modum,  quò  aucuminùs ¬
  confestim  saltent  cantentque.
pes,  ceu  Xenophon  tradit,  utuntur  ad  capienOmnes -
  illae,  quas  secuimus,  habebant  pludas ¬
  has  aves,  qui  est,  dum  coram  avibus  hismaceas ¬
  illas  auriculas,  quae  apud  Veteres  noce ¬
  oculos  suos  aquâ  vasis  contentâ  abluunt
men  Otus  huic  avi  peperêrunt.  Hae  erant  apquae ¬
  vasa  aquà  plena  postea  avehunt,  relinpendices ¬
  3½  uncias  longae,  ex  pennis  candidis
quentes  similia  hisce  vala  glutine  plena
compositae,  quae  ex  teneris  longisque  fibris
quò  hae  aves  oculos  pedesque  suos  illinunt
constabant,  similibus  pennis,  quas  juniores  in
dorsô  prope  alas  habent.  Omnes  reliquae  pendum ¬
  conantur  imitari  id,  quod  alios  facere
conspexerunt.
nae  plumbeo-glaucae  erant,  quales  ab  AlexanProbabile ¬
  verò  est,  quod  haec  saltatrix  &
drò  Myndienô  in  Otô  describuntur;  exceptis
saltim  quibusdam  magnis  pennis  in  alis,  quae
mimica  avis  Veteribus  rarior  fuerit,  quoniam
obscurioris  glaucique  erant  coloris,  in  illâ  ipsaPlinius ¬
  credit  ipsam  fabulosam  esse,  dum  col
rum  parte,  quae  visui  patet,  &  quibusdam  penlocat ¬
  hoc  animal,  quod  satyricum  vocat
nis  in  capite  collòque.  His  verò  non  obstanjuxta ¬
  Pegasum,  Gryphonem  atque  Syrenas.
tibus,  avis  nostrae  pennae  communiter  sumptae
Similiter  credibile  est,  quod  hactenus  moder
coloris  plumbei  haberi  possunt.
nis  ipsis  incognita  fuerit,  siquidem  hi  de  illâ
In  quibusdam  subjectorum  nostrorum,  canon ¬
  loquantur  ceu  sibi  visâ,  sed  saltim,  quod
put  in  vertice  suô  gerebat  quasdam  plumas  inlegerint ¬
  in  scriptis  Veterum  descriptionem
star  cristae  surrectas,  unciam  13  longus.  Eaeavis, ¬
  Graecis  SCOPS  atque  OTUS  dictae,
dem  pennae  erant  ejusdem  plumbei  coloris  per
Latinis  verò  ASIO,  cui  illi  nomen  Actoris,
universum  corpus  praevalentis.  Ast  praetereà
Comoedi  atque  Saltatricis  dederunt.  Ut  adeò
latera  capitis  ejusdem  pars  posterior  tectae  erant
disquirendum  nobis  sit,  an  nostra  Virgo  de
nigris  brevioribusque  pennis,  quàm  sunt  reliNumidiâ ¬
  pro  Scope  Veterum  accipi  possit.
quae.  A  canthô  cujusque  oculi  oriebatur  traDescriptio ¬
  Oti  seu  Scopis,  quam  nobis  isti
ctus  albarum  pennarum,  quae  sub  appendice
reliquêrunt,  consistit  in  3.  notabilibus  partitransibat, ¬
  quae  magnas  pennaceas  auriculas  ef
cularibus,  quae  in  Virgine  de  Numidiâ  conformabant. ¬
  Anterior  pars  colli  ornata  erat
spiciuntur,  quamvis  non  repererimus,  quod
pennis  nigris,  compositis  ex  longis  fibris  mulullus ¬
  modernorum  ipsam  descripserit,  nec
to  tenerioribus  atque  mollioribus,  quàm  sunt
quod  similitudinem  cum  ullâ  avium,  quas
in  ardeâ  juniore;  eaedem  suprà  Stomachum
Veteres  descripsère,  habeat,  indicaverit.  Tria
dependebant  circiter,  9.  unciarum  longitudine,
haecce  particularia  sunt  insoliti  gestus,  quonon ¬
  sinè  magnâ  gratiâ  atque  decore.
omnes  Authores  ipsi  attribuunt,  &  qui  ipsi
A  fine  rostri  ad  extremitatem  crurum  aves
nomen  Scopis  comparârunt,    ,
nostrae  33  pedes  protendebantur.  Rostrum  2.
quod  juxtâ  Athenaeum  interdum  significat  luuncias ¬
  longum  erat,  simul  rectum  atque  acudere ¬
  imitando  gestus,  cujusdam:  idem  verò
minatum.  Collum  erat  14.  uncias  longum.
author  dicit,  quod  vocabulum  Scops  notet
Ab  osse  coxae  ad  extremitatem  maximi  digiti
saltationis  speciem,  sic  dictam  ab  ave  Scops,
10.  unciae  mensurabantur.
quae  quasi  istius  inventrix  fuerit.  Secunda
Oculi  erant  ampli,  nigris  palpebris  donati.
particularitas,  quâ  Aristoteles  atque  Plinius
Interior  verò  palpebra  erat  candida  magna  vahanc ¬
  avem  designarunt,  consistit  in  quibussorum ¬
  sanguiferorum  copiâ  irrigata.
dam  pennatis  eminentiis,  quas  ab  utròque
Crura  anteriùs  magnis  tecta  erant  squamis,
capitis  latere  collocant  formâ  magnarum  au5. ¬
  lineas  longis  &  4.  latis:  interiùs  verò  eadem  tecta
rium.  Tertia  est  color  ipsius  pennarum
erant  exilibus  squamis  figurae  hexagonae.  Solea
quem  Alexander  Myndienus  in  Athenæeò  palpedum -
  instar  pellis  Gallis  chagrin  dictae  maculata
lentem  &  ad  plumbeum  vergentem  esse  deerat. ¬
  Ungues  erant  atri  atque  mediocriter  incurclarat: ¬
  quibus  similiter  addi  debet,  quòd  iivati. ¬
  Maximus  digitus,  qui  erat  in  reliquorum
dem  tradant,  hanc  avem  esse  Africae  incolam
mediô  positus,  ex  4.  phalangibus  conflatus
Jam  verò  nemo  est,  qui  conspexerit  Domierat, ¬
  minimus  digitus,  qui  exteriùs  collocatus
cellas  ex  Numidiâ  in  vivariò  Versaliensi,  qui  non
crat,  habebat  5.  phalanges,  mediorum  digiobservaverit, ¬
  quod  ipsorum  incessus,  gestus  attorum ¬
  alter  interiùs  situs,  tribus  gaudebat;  alque ¬
  saltationes  habeant  magnam  similitudinem
ter  verò,  posteriùs  situs,  nonnisi  unico  phalancum ¬
  modò  saltationis  Bohemicò,  quem  ipsae
ge  constabat.
videntur  imitari.  Et  dici  sanè  posset,  quod
Hepat