SECT. LIX. DE
longus erat fex polices unguis verò digiti
minoris tres pollices cum dimidio. Ala
adeò existebat parva, ut sub pennis in dorso
prorsus abscondita non adpareret. Aldrovandus, ¬
qui solam vidit descriptionem in relatione
primi itineris Hollandorum hâc de ave communieatam, ¬
refert avem hanc cumprimis in
hôc mirandam esse, quod & alis & lingua careat. ¬
Nostro in animali hoc falsum reperie
bamus. Author hic addere etiam potuisset,
quod pennis sit destituta, quoniam omnino
quibus tegitur, potiùs repraesentant pilos Ursi
aut Apri, quàm pennas aut lanuginem; adeò
horridae, longae & graciles sunt fibrae, quae
barbulas plumarum harum constituunt.
Omnes hae plumae eâdem se habebant ratione, ¬
ab avibus volantibus differentes, in quibus ¬
aliquae pennae ad volatum & aliae solùm
ad obtegendam cutem facientes reperiuntur.
Noster Casuarius solum instructus erat pennis
conditionis posterioris; Ut plurimum duplices
erant, duobus longis tubis vel calamis gaudentes, ¬
qui ex aliô breviori cuti inhaerescenti originem ¬
ducebant. Clusius dicit eas in universum
esse duplices. Nostro verò in subjectò permultae ¬
simplices reperiebantur. Quae duplae,
semper inaequali gaudebant longitudine qua
rum aliquot quatuordecim longae erant pollices. ¬
Jam supra hoc pennarum genus in Aquilâ ¬
quadam & Psittaco notavimus; verum hae,
quæ in Casuario, tria adhuc possidebant particularia. ¬
Primum est, barbulas calamum ab
extremitate usque ad medium adornantes, fuisse ¬
longas & asperas, ad instar pilorum Equi,
nec ullas ejecisse, vel emisisse fibras, qua in re
à plumis Ardearum differunt, quarum longa
& graciles barbulae non simplicibus constant
fibris ut apparent; ab utrôque enim latere
exornatae sunt fibris exiguis, & ita brevibus, ut
ferè percipi nequeant. Secundum particulare
est, quod in hâc dimidiâ parte nulla differentia ¬
calami fuerit à barbulis, quae neque majo
res neque alius coloris erant, uti aliâs plerum
que in pennis aliarum avium se res habet. Tertiò ¬
singulare quoque est barbulas hasce perfe
ctè nigras fuisse, dum e contra in alterâ parte
dimidia subcanae erant, breviores, molliores,
exiguasque fibras lanugini similes emittentes.
Atque haec pars fibris majoribus & nigris constans ¬
solum adparebat, altera è languine composita, -
eadem superintecta manente. Pili varii, ¬
quibus cutis Castorum, Aprorum aliorumque ¬
animalium in luto se volutantium instructa ¬
est, dispositi sunt ad eos usus qui in descriptione ¬
Castoris fuêre explanati.
Cervix pennis, uti in Gallopavone, carebat
Pariter quoque iisdem caput destituebatur.
Quosdam solum pilos in summo apice vel coro
nâ erectos possidebat, speciatim versus parten
posteriorem atque in cervice. Nulla aderat
cauda, Pennis Uropygium obtegentibus, quod
Tom. II.
CASUARIO.
extraordinariâ gaudebat magnitudine, ab alis
non differentibus, neque aliò dispositis modo.
Ale, absque pennis tres pollices haud longæe, ¬
plumis ejusdem sortis operiebantur, &
quælibet quinque tubas magnas aut calamos
absque ullis barbulis emittebat. Clussus nonnisi
quatuor statuit. Diversa gaudebant longitudine, ¬
juxta eam proportionem dispositionemve, ¬
quam, Digiti in manibus tenent. Longissimus ¬
sc. calamus undecim erat pollicum,
triumque linearum in Diametro radicem versus, ¬
qua solum paulò crassior extremitate existebat, ¬
quae non sensim acuminata fiebat, sed
fracta a. lacerata adparebat. Colore imbuti
erant nigrô & admodum splendido. Non putabamus ¬
alas hasce illi ad progrediendum inservire ¬
posse, uti Clusius arbitratur; cum longè
sit probabilius, quod iisdem ad verberandum,
ceu flagellis, fuerit usus.
Caput parvum uti in Struthionibus adparebat, -
pennis quippe, ut in aliis avibus, non dilatatum ¬
vel distentum. Crista quâdam tres
pollices altâ instar Galeae tegebatur. Crista haec
totum capitis apicem haud operiebat; paululum ¬
enim ultra apicem incipiebat initioque rostri ¬
terminabatur. Variis gaudebat coloribus,
cum pars anterior nigriuscula, pars verò posterior ¬
& latera cerina essent. Ubique læevis &
pellucida instar cornu videbatur. Circumferentia ¬
ipsius similis erat taeniae, nec hoc in
locô tres lineas excedebat: ab inde vero magis
magisque dilatata versus basin suam pollicem
praeter propter complectebatur. Substantia
ejus, admodum dura, nobis tanquam cornu
apparebat, componebaturque plurimis laminis
ad instar cornuum bovinorum. Clusius inquit,
quod si aves hae plumas rejiciant, crista tunc
cum plumis simul decidat; id quod nobis quidem ¬
videbatur incredibile, considerantibus cristae ¬
substantiam, quae ut supposuimus, cornu
erat; à natura tamen cornuum in aliis brutis
quae postquam deciderunt rursus succrescunt)
multum recedens; ut jam taceam eos, quibus
animallum cura Versaliae demandata est, quosque ¬
hac de re singulari pluribus interrogabamus, ¬
nunquam Cristam decidere vidisse. Maxime ¬
optabamus, ut nobis fuisset permissum,
dissectione explorare, quò modò crista haec
cum cranio esset unita, num forte cranium
osseam quandam productionem in cristae cavitatem ¬
emitteret, quales in cornibus cavis observantur, ¬
aut num solidum esset corpus; verum
specialiter & expressè Rex mandaverat, ut pellem ¬
animalis hujus, ad Aviarium Versaliense
adornandum, conservaremus integram.
Rostri pars superior insigniter erat dura, in
duabus ipsius marginibus vel aciebus & in summitate. ¬
Interstitia in utroque latere nonnisi
unica gaudebant membrana, foramina narium
proximè apud rostri extremitatem continente.
Rostri haec extremitas erat fere ut in Gallo-Pavone, ¬