AMPHITHEATRI XOOTOMICI
28
Structurae hujus partis in aliis avibus ita acDiapbragma ¬
transversum paulò inferiorem
curatè observari non poterant, propter tunioccupabat ¬
locum, quàm ima pars sterni. Ex
carum quibus vesicae hae constant, tenuitatem,
medio unius Diapbragmatis majoris procede
quæ tamen in nostris Strutbionibus crassitie ve,
bat, partique anteriori Musculorum transversorum
sica suillae gaudebant, reperiebamusque eas
in ventre inferiori, posteriori verò Tendinum
qua in ventre inferiori, in uno nostrorum aniin ¬
Musculis pulmonaribus adhæerescens ulte
malium, quater densiores. Quamvis in plurimis
rius progrediebatur, ad semet cum altero majori
aliis volucribus non planè impossibile sit, eas
Diaphragmate conjungendum. Infra hoc pininter ¬
dissecandum exscindere, possuntque saguedine ¬
abundabat, crassitie circiter unius digiti.
tis bene spectari solum, si Arteriam asperam
Pulmones inter costas inclusi, minoraque Diainflando ¬
ita serventur extensae. Structurae huphragmata, ¬
quae supra pulmonum Musculos
jus cognitio Societati occasionem subministravocavimus, ¬
duabus rubicundis & spongiosis
bat ad varias faciendas reflectiones, tam de mopartibus ¬
(carneis) uti in aliis avibus, constabant.
dô respirationis in genere, quàm in speciè quoQuaelibet ¬
pars decem pollices longitudine, tres
ad aves; eò laborabat quippe, num usus orcum ¬
dimidio latitudine, unum autem cum di
ganorum horum in uno alterove horum animidio ¬
crassitie complectebatur. Ambo etiam
malium adeò differentium posset investigare.
Arteriæ Asperæ rami pulmones intrantes in
Considerabatur Respirationem non solùm
varios denuò dividebantur ramusculos, in ipsius
totum Parenchyma distributos, consueto sanè, uti
ad refocillationem cordis inservire & ad voin ¬
Animalibus terrestribus modô, saltem excicem, ¬
sed & multum ad concoctionem & nupias, ¬
omnes hosce ramos tantum fuisse memtrimenti ¬
distributionem facere, idque per conbranosos, ¬
absque ullis cartilaginibus.
tinuam agitationem & constrictionem ThoraAer ¬
ramos hosce intrans ad externam decis, ¬
quae pulmones, aëre impletos atque hac raferebatur ¬
superficiem Parenchymatis, quod intione ¬
mollibus pulvinaribus non absimiles,
finitis parvis foraminibus per admodum tepremens, ¬
eos blande vel leniter effundere facit,
nuem aliquam domunculam vel cuticulam vinon ¬
tantùm sanguinem in vasis ipsius contensis, ¬
erat perforatum; quâ cuticulâ toti pulmotum, ¬
cordi post adfluentem, verùm etiam
nes ad aerem includendum circumdabantur,
comprimit alia vasa in Thorace inclusâ ad pro
quem solùm per quinque foramina emittebant,
movendam sanguinis distributionem, uti in aquorum ¬
singula, quinque circiter lineas in Diactionibus ¬
violentis apparet, ubi respirationis
metro habentia, juxta longitudinem pulmoretentio ¬
necessaria est; observatum enim est
num ordinata erant, aliqua versus Spinam dorsi
eam sanguinem in faciem propellere & ut eò
alia versus Sternum. Foramina versus Sternum
ascendat efficere.
carneam Musculorum partem in pulmonibus,
Modus autem, quô, Respiratio & inad ¬
penetrandum in vesicas, perforantia figurâ
spiratione & exspiratione absolvitur, evidenter
gaudebant obliquâ; atque ita formata conjeusus ¬
hujus in animalibus terrestribus veritatem
ctabantur, quo aer sponte retineretur in hisce
demonstrat. Namque Inspiratio fit, quando
vesiculis, idque per Musculorum actionem,
Thorax, situ costarum & sterni mutatô, dilataqui ¬
semet contrahendo foramen hoc minuetur, ¬
capacitasque ejus amplior redditur, nec
rent, ad quosdam (uti conjiciebamus) usus,
non mediante Diaphragmatis relaxatione, quod
uti in seqq. explanabitur.
parili ratione capacitatem ejus diminuebat, dum
Quatuor vesicae, in utroque latere ad Thosursum ¬
ascendere partem Thoracis extollere faracis ¬
summitatem repertae, includebantur, uti
ciebat. At verò relaxatio haec, quae passivum
dictum, inter Diaphragma & musculos pulmoquid, ¬
non sufficiens est ad potentem illum imnales, ¬
quibus & obtegebantur. Cujuslibet
petum, quem exspiratio requirit, quoniam aer
vesicae tunica ad latera Diaphragmatis & Muscuinclusus ¬
& compressus ab actione, à musculis
lorum pulmonarium, adnectebatur. In sumpectoralibus ¬
in respiratione excitata, satis capax
mitate verò & fine tunicis proximarum vesicaesset ¬
ad Diaphragma deorsum pellendum, si
rum, quas inter sita erat, jungebatur. Vesica
non sursum ab aliqua potentia urgeretur, qua
quinta, caeteris multo major, non inter Diain ¬
exspiratione fortiter agat. Potentia haec duphragma ¬
& musculos pulmonares, sed inter duo
plex est. Una quidem, quæ Mediastino conDiaphragmata -
cum intestinis aliisque ventris
venit, quod, postqu» in inspiratione trainferioris ¬
partibus includebatur; solumque
ctum & extensum fuit, centrumque Diaphragmamusculum ¬
pulmonalem attingebat in locô
tis deorsum abit, postmodum hoc ipsum cenubi ¬
perforatus erat ad meatum aëri ex pulmotrum ¬
sursum trahit, ac si saliat; dum vero furnibus ¬
recepto praebendum. In Aquilis aliissus ¬
urgetur pristinum occupat statum, môtu
que nonnullis avibus reperiebamus vesicas hasquem ¬
Galenus vocat naturalem, & qui volun
ce circa finem alligatas membranae ultra motariae ¬
actioni musculorum non est similis. Undum ¬
pingui, quæe velut in saccò Ventriculum &
de & illi attribuit involuntariam retractio
intestina includebat, quamque pro Epiploo hanem, -
quæ partibus obtingat à musculis, quobuimus. -
rum Antagoniste fuerint abscissi. Altera potentia -