228
AMPHITHEATRI ZOOTOMICI
bant, sanguine ambæ prætumidæ. In uin -
ventre poni eos inferiori, & semel inflatramque ¬
derivabatur vena, una ex dextro he
tos animal in aquæ superficie sustinere: non
patis lobo in dextram, ex sinistro in sinistram
aliter atque pueri, dum natare addiscunt, vealtera. -
Ambæ postea auriculæ invicem comsicas -
aere plenas, vel cucurbitas exsiccatas
municant, & sanguinem in dextrum cordis
axillis supponunt, ne profundentur. Ne
sinum refundunt.
quis autem existimet pulmones hos esse meE ¬
dextro autem ventriculo manifestus fuit
ras vesicas quasdam, sciat velim, pulmonum
in sinistrum aditus, sine ullo intermedio paverorum, ¬
tenuiorem tamen, substantiam obriete; ¬
ubi vero sinister incipit, crassior tantumtinere ¬
& asperis arteriis similimis, quae in nomodo ¬
quædam ac nervosior substantia, & forbis -
sunt, praeditos existere. Neque tales vema ¬
foraminis manifestam se praebuit. In sisicas ¬
esse, quales in Barbis aliis ve piscibus aere
nistro hoc sinu duo erant vasa arteriosae subsemper ¬
tumefactae reperiuntur.
stantiæe, quæ ubi paululum ex cordis ventriVerum ¬
enim vero dum ita mecum ipse
culo sunt egressa, in alia duo dividebantur:
Philosophari ſoleo & Caesarino nostro mihique
quo autem porro abirent, penetrare satis
placeo, haec interim quoque subit sententia
haud potui. Reperi interim in hoc specu
mentem: Debere igitur in terrestri testudine
diversa illa oſtiola, semilunaria nempe, &
contrario modo pulmonem in thorace & non
tricuspiden referentia. Mirum etiam fuit,
sub thorace collocatum esse, quod terrestris
quantum in aquatico hoc animali sanguinis,
testudo videlicet amphibia non sit, aquam
nigricantis inquam, ac crassi venosi, tenuis
non petat & si in eandem ponatur, exitum
itidem & rubicundi valde & arteriosi conticito ¬
quaerat, maritima quoque ad tempus soneretur. ¬
lummodo aliquod liberiore acre fruatur &
Sed quid me censes de pulmonibus dictutunc ¬
praesertim, quando somnum sereno coerum: ¬
Hi vero non in thorace (ut Sole clarius
lo & splendente Sole captare desiderat. Tunc
enim suaviter dormiens diu in maris superfipatuit) ¬
ſed in ipso ventre collocati sunt infecie ¬
fluitat, haud dubie pulmonum follibus
riore, hac saltem in maritima testudine.
acre distentis sublevata. Hoc se vidisse non
Quomodo enim illi aerem cordi subministramodo ¬
mihi affirmavit Alexander Rondeninus,
bunt, si ipsi cor minime amplexantur, nec
Nobilis Romanus, elegantioribus literis &
etiam cum venis atque arteriis cordis per a
prudentiæe usu Vir præstans: sed & in eadem,
speras arteriolas communionem illam sortiqua -
vehebatur navi, talem & maximam quiuntur? -
Cor enim in medio ventre reclusum
dem testudinem a nautis captam, ac dormi& -
per diaphragma a pulmonibus, sub hoc
entem ita in navem depositam fuisse, uni peQuin ¬
& hoc
latentibus, seclusum existit.
dum injectis vinculis, ne elabi posset: qua
consideratione dignissimum autumo, quoubi ¬
è sopore emersit, seque illigatam sensit,
non solum pulmonibus & corde intra animal
vi maxima & ingenti strepitu adversus nautas
suo in situ remanentibus, cor nullo modo e
pugnavit, manus tamen, vel pedes dicam
latum motumve fuerit inflatis pulmonibus,
potius, captori suo post coacta dedit. Simiverum ¬
hi etiam evulsi, & extra animal infla
lem fere piscationem testudinum narrat Pliti, -
aerem probe tamen receperint, nec illi
nius lib. 9. c. 10.
ullam in partem exitum permiserunt.
Ut itaque huic me dubitationi eximerem,
quod vel idiotae cuilibet argumento esse poTerrestrem ¬
testudinem aquæ immersi, quam utuit, -
quam minima cordis cum pulmonibus
bi multum reluctantem exitumque quaerenin ¬
testudine esset, per vasa pnevmatica, aetem -
animadverterem, id facile ob pulmones
rem ex his in illud deferendi, ut creditur
in thorace sitos evenire conjectare coepi. Quaconsensus ¬
atque connexio. Atque hoc ego
re & hanc incidi, pulmones tamen non alitet
Philosophica Medicaque trutina dignissimum
atque in maritima est dictum, sub diaphtaarbitror, -
& illis praecipue qui respirationis ugmate ¬
ad pedes usque posteriores descendesum -
anxie magis enucleatiusque perscrutari
re, per insufflationem tumefactos vidi. Sunt
moliuntur. Ego tunc Virginio Casarino
hi ex substantia rarissima ac meris quodamnostro ¬
mentem ita meam explicavi, & valde
modo vesiculis & pellicula subtilissima com
ipsi sententia mea arrisit. Videtur nimirum
positi.
mihi, cum testudo haec sit animal aquatile
Jam itaque Philosophandum foret, quem
propter domum, quam inhabitat terrestrem
usum hi in terrestri hac testudine obtineant
& gravissimum, sibi periculum esse, ne in
Hoc sane persuasissimum cuivis esto, nullam
profundo maris semper stabuletur, nec dias
horum cum corde connexionem existere. EEin ¬
luminis auras emergat, ibique ad tempus
ciso enim corde adhuc per tubulos tamen pur
quoddam commoretur: huic a natura pulmones -
ipsi retento in se aere, nec per spiramones -
fuisse concessos adeo grandes, aeriscula -
sive aperta, sive cæeca erumpente, optique -
ita capaces, ut thorace iis capiendis haud
me insurgebant. Et prius inflatis pulmoniquaquam -
sufficere potuerit. Debuisse ergo
