SECT.  LIV.  DE
rebat  ad  semet  cum  parte  dextra  conjungendum, ¬
  cui  solum  membrana  &  vasis  adnexus  erat ¬
  quibusdam,  quae  membrana  haec  ab  una  in
aliam  partem  transferebat;  &  tali  quoque  membrana ¬
  duo  ultimi  lobi  connectebantur.  Pars
jecoris  dextra  nonnisi  tres  habebat  Lobos.  Pri
mus  isque  maximus  altissimum  occupabat  locum. ¬
  Secundus  infra  hunc  situs  erat,  &  circa
hunc  lobum  hępatis  pars  sinistra  cum  dextra
mediante  Isthmo  uniebatur.  Tertius  Lobus,
isque  minimus,  ex  medio  cavitatis  Lobi  magni
prodiens  Vesiculam  felleam  supertegebat  hic  alligatam ¬
  &  in  sinu  vel  cavitate  ejus  inclusam,  quare ¬
  ex  Hepate  exire  nequibat,  uti  alias  solet.  Vesicula ¬
  haec  pollicem  cum  dimidio  longa  &  dimi
dium  lata  figura  sua  Vesiculam  hominis  repraesentabat. ¬
  Canalis  Cysticus,  (qui,  uti  in  hominibus,
continuatio  cervicis  in  Vesicula  erat)  septem
pollices  longitudine,  crassitie  vero  parvam  pen
nam  scriptoriam  aequabat.  Nullam  cum  Hepatico ¬
  habens  communicationem  descendebat
per  peculiarem  aperturam  in  Duodenum  insertus. -
  Hepaticus,  uti  dictum,  geminus  erat,  quorum ¬
  dexter  plurimis  gaudebat  ramusculis  ap.
parentibus,  qui  instar  radicum  in  Lobos  dextrae
partis  Hepatis  dispergebantur.  In  sinistro  vero
nulli  tales  ramusculi  adparebant,  sed  Truncum
formabat,  qui  immediate  ex  Hepate  prodien,
semet  cum  dextri  Hepatici  Trunco  conjungebat; ¬
  unde  nonnisi  unus  postmodum  Truncus
constitutus  decurrebat  ad  semet  in  Duodenum,
prope  Cysticum,  inserendum.
Vena  portae  truncum  suum  habebat  in  hepatis ¬
  parte  dextra,  inter  primum  &  secundum  Lo
bum.  Magnum  protrudebat  ramum  per  Isthmi
longitudinem,  qui  dein  rursus  multos  producebat ¬
  ramusculos,  in  partem  hepatis  dextram
distributos.
Vena  Cava,  ut  dictum,  duobus  gaudebat  truncis, ¬
  uno  quidem  dextro,  altero  vero  sinistro,  Ae
patis  parenchyma  penetrantibus,  quo  prope  ad
tres  pollices  cooperiebantur  in  longitudine.
Splen  medium  inter  Duodenum  &  Colom
occupabat  locum.  Figura  referebat  renem,
hujusque  vasa  recipiebat  per  depressionem,  similem ¬
  illi,  quam  ren  ad  propria  sua  recipienda
habet.  Arteriae  a  ramo  oriebantur,  semetipsum
in  hepar  &  Duodenum  distribuente.  Venæ  erant
rami  ex  Mesenterica  prodeuntes.
Pancreas  arcte  duodenum  amplectebatur.  Pariter ¬
  spleni  adnexum  erat,  qui  id  ex  parte  operiebat. ¬
  Figuram  prismatis  triangularis  referebat, ¬
  ductu  ipsius  in  Duodenum  patefacto.
Renes  erant  quatuor  pollices  longi  &  tres  lati, ¬
  in  forma  prismatis  triangularis,  colore  intense ¬
  rubicundo,  divisi  in  tres  l.  quatuor  partes,
vasis  suis  conjunctas,  &  denique  membrana  exteriori ¬
  inclusi.  Venae  emulgentes  solum  ex  dextra ¬
  Vena  Cava  procedebant,  quae  prorsus  in  duos
magnos  ramos  attollebatur,  quorum  brevior,

TESTUDINE.
217
pollicem  non  superans,  in  dextrum  intrabat  renem: ¬
  Longiori  tres  pollices  explente  sinistrum
introgrediente;  utrobique  autem  ingressus  cir
ca  partem  renis  inferiorem  notabatur.  Ureteres ¬
  ex  parte  superiori  originem  ducentes  per
totam  superficiei,  ubi  &  more  in  avibus  solito
adfixi  erant,  longitudinem  decurrebant.  Aderat ¬
  hic  corpus  quoddam  glandulosum,  pollicem ¬
  longum,  sex  lineas  latum  &  admodum  tenue, ¬
  quod  cuilibet  venarum  emulgentium  firmiter ¬
  erat  adstrictum.  Glandulam  Renalem
fere  repræsentabat.
Testiculi,  qui  Renibus  incumbebant,  longitudine ¬
  erant  duorum  cum  dimidio  pollicum  &
latitudine  linearum  decem.  Epididymis  singulari -
  gaudebat  structura:  Ductus  enim  erat  in
tot  circum  volutiones  complicatus,  ut  explicatus ¬
  quatuordècim  continuerit  pollices,  quorum ¬
  antea  nonnisi  quatuor  complectebatur.  Uti
primo  intuitu  adparebat,  Ductus  hic  è  Testiculo
non  oriebatur,  sed  solum  ex  rene,  cui  alligatus
erat.  Liquore  quodam  colorato  injecto  in  hunc
ductum  permulti  alii  ductus  minuti  exsurgebant, ¬
  qui  antea  non  adparebant,  quique  a  Testiculo -
  ad  Epididymem  veniebant.  Ceterum  hi
ductus  ea  in  membrana  includebantur,  quæe  Epididymis ¬
  circumvolutiones  retinebat  easque  Testiculo -
  alligabat.
Vesica  extraordinaria  gaudebat  magnitudine,
ultra  duodecim  libras  urinae  clarae  &  limpidae
continens.  Aristoteles  refert  Testudines  marinas
magnas,  terrestres  vero  parvas  habere  vesicas.
Nihilominus  nostra  erat  Testudo  terrestris;  &  in
dissectionibus  Testudinum  aquaticarum  permultarum ¬
  semper  invenimus  vesicas  in  proportione ¬
  ad  eam  de  qua  jam  loquimur  multo  minores. ¬
  Atque  hinc  conjicimus  errorem  in  Aristotelis ¬
  textu  latere,  dum  forte  vocabula  terrestris ¬
  &  marinae  transposita  sunt;  siquidem  ratio
ad  probandam  vesicae  magnitudinem  in  Testudinibus, ¬
  ab  Aristotele  allegata,  non  bene  concludit ¬
  ad  demonstrandum,  quod  Terrestres  aliis
minorem  vesicàm  habere  debeant.  Dicit  enim
Testudines  cute  ejusmodi  non  instructas,  per  cujus ¬
  poros  transpiratio  facilitari  queat,  (quippe
qua  in  aliis  animalibus  magna  pars  humorum
corporis  abscedit,  materiaque  urinae  imminuitur) ¬
  necessario  indigere  receptaculo  quodam
magno  pro  hisce  humiditatibus,  quas  &  crassities ¬
  &  durities  testae  retineat  &  includat;  verum ¬
  non  dicit  Testam  Testudinum  marinarum
crassiorem  esse,  quam  Terrestrium,  nec  dicit  quod
magis  bibant:  ceteroquin  juxta  Aristotelis  ratiocinium, ¬
  Pisces,  qui  ut  notum  nullas  habent
vesicas,  magnas  valde  habere  deberent.
Sicut  autem  magnitudo,  ita  &  figura  Vesicae
Testudinis  extraordinaria  erat.  Forma  intestini
gaudebat,  nec  cervicem  in  fine  quodam  habebat, ¬
  sed  in  medio,  sicque  optime  membranàm
Alantoidem  Faetus  in  plurimis  brutis  repraesentat.
Ee
Figura